Saturday, April 07, 2018

Επιτάφιος

Παρκάρουμε το αυτοκίνητο και πάμε στην Περιφορά με τα πόδια
Ντυμένα όλα μας τα άκρα με τα καλά τους, σήμερα, μέρα που'ναι.
Δεν είναι του δρόμου η περπατησιά για τον Επιτάφιο, ο Γολγοθάς ήθελε Nike.
Απόψε έχει λουστρίνι μαύρο και επίσημον, του πένθους το σκαρπίνι.
Μεγάλη Παρασκευή, γαρ, της ισόπεδης και ισόποσης θλίψης.
Λαμπάδες παίρνουμε από την αδιάβαστη τσιγγάνα της γωνίας
Μαζί με τα χρωματιστά χωνάκια, τα πλαστικά από την Κίνα,
Για να προλάβουμε τον πόνο, καθώς δακρύζει το κερί στο χέρι.
Χαιρετισμοί, πανταχόθεν.
Πολλοί είναι οι γνωστοί μας συμπαθόντες,
Σύντροφοι κυριολεκτικά, του δήμου και της κοινοπραξίας.
Αλλά η Κατάνυξη της Ημέρας, έχει εκτάκτως
Άλλους όρους συναναστροφής. Επιβάλλεται η συμπάθεια και ησυγκίνηση.
Δεν είναι σήμερα σούπερ μάρκετ "γειά σου, πως από 'δω;"
Ανάβει ο ένας από του άλλου τη λαμπάδα,
Με την απαραίτητη ανταλλαγή ασπασμών, που καθαγειάζουν την κοινωνία.
Από μακριά ακούγεται να πλησιάζει η γνώριμη ψαλμωδία,
"Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;"
Δάκρυζε η μαμά στης μάνας τον πόνο, κλαίω κι εγώ με τη σκέψη της
Απουσίας της, στο άκουσμά του.
Όλο συνειρμοί, σήμερα. Καμία λογική.  Μόνο υπαρξιακά πυροτεχνήματα.
Η κατάνυξη κερδίζει απόψε το σερί της αλογιστίας, στη γειτονιά .
Σε λίγο, περνάει με τιμές άρχοντα και το λουλουδιασμένο φέρετρο της ελπίδας
Από μπροστά σου, κάνεις το σταυρό και σκέφτεσαι πάλι το θάνατο.
Και καθώς όλοι οι άλλοι,  με αυτό το δάκρυ της απόγνωσης στο μυαλό
Παίρνεις τα λουστρίνια σου, σαν παιδί πράγμα, μεσήλικας, και πας
Στο καλό, την οικία του σπιτιού σου.
"Τι θα φάμε απόψε", ρωτάει, με το δίκιο του, το μικρό; "Αύριο η μαγειρίτσα,
Σήμερα έχει μέλι και ακρίδες"
Λες, ως μέγαιρα και θεματοφύλακάς της παράδοσης.
Άλλη μια μέρα χωρίς τσιτσί, να λέμε πως στερούμαστε κι εμείς το κατιτίς μας,
Μπας και κερδίσουμε και κάτι σαν πιστοί, αν μη τι άλλο, ποτέ δεν ξέρεις.
Πένθος σημαίνει στέρηση, ρε συ.
Η ουζερί θα είναι ανοιχτή την Τρίτη.
Θαλασσινά είναι ό,τι πρέπει, μετά από το κρέας της Κυριακής.




1 comment:

Μολοχάνθης said...

Άντε και του χρόνου!

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna