Wednesday, November 29, 2017

-.-




Toν Κυρ-Θανάση, τον έχω υπό έλεγχο.
Όποτε τον τσακώνω να σκάει μύτη από την γωνία,
- Τον κόβω από τρεις οίκους μακριά, όταν ζυγώνει -
Κάνω επιτόπου 184 μοίρες
(συμπεριλαμβανομένων των τριών και της κακιάς)
Και τρέχω στα ερωτικά επείγοντα.
Σκαμπίλια, βρωμόλογα, μώλωπες παντού, αγριάδες ανείπωτες,
ξανά και ξανά, μέχρι να πονέσει, και μετά
'Απνοιες.
Πολλές.
Άπνοιες.
Προπόνηση για την αναπόφευτη απαγωγή μου κάνω,
Κυρ-Θανασάκη -επίτρεψέ μου να σε μειώνω σε ανθυπό-.
Επειδή χλωμό το βλέπω να με πιάσεις στον ύπνο, ωραία κοιμωμένη.
Πρέπει να είμαι στις αρένες καλά προπονημένη.

Το φορείο, άλλο τρένο. Αυτό με το φως στην άκρη
Του τούνελ, αλλά με την κακή έννοια,
Εκείνη του δυστυχήματος, όχι της λύτρωσης.
Εκεί πάνω, μωρό, γυμνό και διασωληνωμένο, 
Σαβανωμένο με τη ρόμπα που δένει από πίσω,
Να σε κοιτάνε όλοι με μάτια ιατροδικαστή
Και να μη σε αναγνωρίζει καμία μάνα, να σε πάρει σπίτι.
Εκεί, πέφτεις στο παρακάλι και στην ελεημοσύνη.
Και μετά από τόση ανημποριά, γύμνια και συρρίκνωση
Αφού σου ρουφήξουν κάθε στάλα αξιοπρέπειας οι αγενείς
- το 'συν' είναι άλλων εδώ, εσύ μόνο στερητικά -
Στο δρόμο για τον κοιτώνα με τη διακριτική κουρτίνα,
Άντε να μπορέσεις να σταθείς στο ύψος σου σε ΧΧΧ,
Για ακόμα έναν αγώνα, έτσι, χωρίς παράστημα.
Εδώ σε θέλω.



No comments:

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna