Friday, March 30, 2012

τίτλοι που σημάδεψαν τη ζωή της


Η εξάλεκτη ριπή από λέξεις διαπερνά το κρανίο και σφηνώνεται όμορφα -μόλις ανακάλυψα- κάπου ανάμεσα στα κέντρα μνήμης και συναισθημάτων:

Έχεις διαβάσει τον Aλγόριθμο της Μελαγχολίας;
-  Κάτι θυμάμαι...
(Μα, αφού εί-μαι ο αλγόριθμος της μελαγχολίας. Μαζί δεν τον υπολογίζαμε τόσα χόνια, μέχρι που γίναμε και το πρόβλημα και η λύση του; Έκτοτε,  τον βλέπω κάθε μέρα στον καθρέφτη μου. Πως μπόρεσες και μας ξέχασες έτσι και τι δικαιολογία θα σου βρω, για να σε καλύψω αυτή τη φορά;)
- Θα σου το δανείσω. Να διαβάσεις το συγκεκριμένο σημείο με τον βουδιστή μοναχό, τον παράλληλο χρόνο και τις συμπτώσεις.
- Ωραία...Έχεις πρόχειρο το 'Ωροσκόπια για Νεκρούς' που σου χάρισα;
- Αμέ!
- Μπορείς να μου διαβάσεις μια στιγμή το δικό μου, αν δε σου κάνει κόπο;




Monday, March 26, 2012

αντιστρόφως ανάλογα (ισορροπία)


τετράκτυς,
η ισοσκελής συμμετρία, της αρμονίας,  της ιερής αναλογίας, της ισόβιας πίστης και της ιερής γνώσης  και η υποσκέλιση της δυσαρμονίας, της  ισόβιας δυσπιστίας, της ανίερης άγνοιας, της αυτοαναφορικής ικανοποιησης και της υπαρξιακής απομόνωσης σε ψηφιακά μπουντρούμια, 
τετράκτιστης.


Friday, March 23, 2012

Eίχε ημικρανία εδώ και τρεις μέρες. Σερί την πήγε αυτή τη φορά, μέχρι που ξεχνιόταν εντελώς ότι πονούσε κάποιες στιγμές, από τη συνήθεια (στιγμιαίες υπερβατικές εμπειρίες όσων διασχύουν τη χώρα του πόνου χωρίς ορίζοντα). Το είχε υποσχεθεί όμως ότι θα πήγαινε όπωσδήποτε και ο πόνοκέφαλος ήταν πολύ φτηνή δικαιολογία για να απουσιάσει. Ειδικά με τον χρόνιο, αν δεν έχεις καταφέρει να μην τον υπολογίζεις ως αστάθμητο κάθε φορά που σε επισκέφτεται, θα πρέπει να απουσιάζεις συνέχεια από τη ζωή σου. 

Στη ζωή μετά τον καθρέφτη,

κάθε πρωί ψελλίζεις / μια καλή κουβέντα για το άλλον / και μαθαίνεις να ακούς όλους όσους δεν είναι εσύ, / για να ανακουφίζεσαι ξερνώντας το 'ευχαριστώ' και το 'συγνώμη'. / Κι επειδή, λογικά, εκεί συρρικνώνεται το στόμα και μεγαλώνουν ανεξέλεγκτα τα αυτιά, / αυτό το νέο πρότυπο ομορφιάς σε αναγκάζει /  να παίρνεις αποστάσεις από τις θαυματουργές εικόνες της αντανακλασής σου. / Έτσι δε φαντάζεσαι την Κόλασή σου; / Eιδωλολάτρη.


.


Thursday, March 22, 2012

Άτιτλο και άκυρο



Απλώνεις επιτακτικά τις ρίμες σου, 
 Και θάβεις τα κενά στην επανάληψη 
 Σε εστέτ ταπετσαρίες εφησυχασμού και λήθης. 
 Για εμπροσθοφυλακή, μια πρώτης τάξεως συμμετρία, 
 Να μην τρομάζουν από πίσω τα μπουλούκια των αντιφάσεων. 
 'Ροχαλίζει', λες, το μέσα που κοχλάζει και βολικά μπερδεύεις τους ήχους.  
 Τους πείθεις όλους ότι η περιοδικότητα είναι πολέμια της παροδικότητας.
Πάντα
 Οι ωδίνες σου όμως, παροδικές και περιοδικές δεν ήτανε συνάμα;
Mάλλον ξέχασες... 
Απλώνεις ρίμες τακτικά, ως επαγγελματίας λεξιπλάστρια, να χάνεται ο κόσμος 
Βολτάροντας στους συμμετρικούς λαβύρινθους της καινής μητρόπολής σου, 
Ανασφαλώς εξασφαλισμένος από τη νέα τάξη των φραγμάτων σου. 

 Κάθε όμως, που αδηφάγο μαύρο ρουφάει τα μοτίβα σου, 
 Ξεγλυστράς γυμνή, μόνη σκιά στον κήπο με τα ανέντακτα, 
 Τα ασύντακτα θύματα της αυτοάνοσης αυτοαναίρεσής σου 
 Και πετάς κρυφά σε ομαδικό τάφο, ανέκδοτους στίχους  
 -χωρίς ρήματα, χωρίς ουσιαστικά και χωρίς μετοχές- 

 Τις ασπόνδυλες αποβολές του μεγαλείου σου. 

Friday, March 16, 2012

home crimes




csi wc





Kasparov's  nightmare






buried solar system blueprint






caught in the act






lethal digestion






floral overdose






polar bear in distress






serial virgo






decapitation






trap





missing Winnie





the clean-up crew





weapons of massive attachment





Saturday, March 10, 2012

4U











φυσιολογικότητα (normalcy)



να  θέλεις  τόσο  
πολύ  να  μη θέλεις 
και να μη θέλεις όσο 
τίποτα να θέλεις


κ ά τ ι







to want so 
much not to want
and to not want like 
anything to want
s o m e t h i n g






Monday, March 05, 2012

6-3-2003






nine years later
nine years too late.


'fill with cookies' έγραφε το κουτί επάνω πριν το 'πειράξω'. Όσο περνάνε τα χρόνια, λένε, ο πόνος αμβλύνεται και τα φαντάσματα θαμπώνουν. Ψέμματα. Πονάει το ίδιο όπως και την πρώτη μέρα. Μόνο που πλέον, ο πόνος που έχει γίνει χρόνιος, είναι γνώριμος και πλέον διαχειρήσιμος, σαν κάθε τι φρικτό που επαναλαμβάνεται και εγκαθίσταται στην καθημερινότητα, καθετί που γίνεται συνήθεια και κάνει ρίμα με την αλήθεια. Όσο για τα φαντάσματα, αυτά γίνονται εθισμός και εμμονές. Το σχήμα των νυχιών σου, το χρώμα των ματιών σου που είχε ένα γκρι στεφάνι γύρω από την ίριδα, οι φλέβες που ήταν ανάγλυφες στο πάνω μέρος της παλάμης των χεριών σου, η ανεπαίσθητη ελίτσα στο πάνω χείλος σου, η τέλεια ατέλεια στο μέτωπό σου . Όλες οι λεπτομέρειες που θεωρούσα τότε ασήμαντες και δεδομένες, γίνονται με τα χρόνια γιγαντοαφίσες που κρύβουν πολυκατοικίες, ορίζοντες, χώρες ολόκληρες, την ημικρανία. 
Όσο απομακρύνεσαι, τόσο μεγαλώνεις, Όσο πιο αμετάκλητη η απουσία σου, τόσο πιο καταδικαστική η παρουσία της. Αδέκαστη ετυμηγορία που θα αναβάλλεται επ'αορίστω, είσαι.







Sunday, March 04, 2012

one day with famous celebrities





τα Άλβιν Έιλι  (Alvin Ailey company)



Μπρατζελίνα (Brangelina)



Βλαντιμίρ Πούτιν (VPutin)



ο επιθεωρητής Κλουζό (inspecteur Clouseau)



Γκρέης Κέλι (Grace Kelly)



Πούσι Γκαλόρ (Pussy Galore)



χάπι φιτ (Happy Feet)



Σκουμπιντού (Scoobidoo)



η Λάρα από το "Ντόκτορ Ζιβάγκο" (Lara from "Dr. Zhivago)





diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna