Monday, October 31, 2011

εξουδετέρωση του αρσενικού



Σκοτάδι είχες και τ' ονομά του έτρεχες στα χείλη σου συρμό.
Στη Θεσσαλονίκη το' φτασες το τρένο του μεσ' την απόγνωσή σου;
Και ξάφνου με το πρώτο φως, απόρησες:
"Mα, ποιο είναι τελικά αυτό το κοσΝί 
και γιατί ασχολούμαι καν μαζί του;"





Saturday, October 29, 2011

λα





τι να την κάνω;
μια χώρα Steinway με ουρά 
κι εσύ το 'λα' που λείπει.



τρύπα



Στοκάρεις καλά καλά, να έρθει ένα με την επιφάνεια το βάθος. Στη συνέχεια ασταρώνεις ένα χέρι υπερεγώ και αφού ρουφήξει καλά, το περνάς άλλα τρία χέρια σύνδρομο, από τα αρχετυπικά. Από πάνω κρεμάς κάδρο με το πορτραίτο της ιδεοληψίας. Σημασία στην κορνίζα δίνουμε μεγάλη, εδώ. Πάνω απ' όλα το πλαίσιο στήριξης κι ας στενεύεται η ουσία. "Mια χαρά είναι το χρώμα σου, καλά μου φαίνεσαι" (και χάος τα αφάνη, μην τα ψάχνεις). Έτσι φρεσκοβαμμένος πορεύεσαι, να σε αναγνωρίουν όλοι, αλλά να μη γνωρίζει κανείς τίποτα. Η αλήθεια, αν ποτέ φανερωθεί, θα είναι κάτω από ρωγμή που θα ανοίξει το  χτύπημα της επόμενης  απώλειας. 


Monday, October 24, 2011

αποχωρητήριο





 Πολύ κρίσιμη η λέξη 'αποχωρητήριο'
 Oυσιαστικό 'μέρος' του λόγου τους. 
 Ο αισιόδοξος, αν κλείσει τη μύτη, 
 θα δει τη λυτρωτική απόχρωση της αποχώρισης







κ. Πάγος



 Ωραία μας κάρφωσες
 Έμπηξες το αυτοσχέδιο στιλέτο σου από καταψυγμένα δάκρυα αλλωνών 
 και νωχελικά παράτησες θύμα και αίτια 
 να ξεψυχούν ξεπαγώνοντας στην αγκαλιά του Πόνου.
 Χωρίς ίχνος, εξαφανίστηκες
 Μόνο λίγο καθαρό νεράκι, υπεράνω κάθε υποψίας.



Tuesday, October 18, 2011

υστερόγραφη υποσημείωση


Μου είχες φέρει από το Μόναχο, τότε παλιά, ένα πολύ ιδιαίτερο, δερμάτινο σημειωματάριο που είχε σελίδες κρεμ, από βαρύ, χειροποίητο χαρτί και έδενε με δερμάτινο κορδόνι που τυλιγόταν γύρω-γύρω. Η αντιστοιχία μεταξωτής ρόμπας σε σημειωματάριο ήταν, γιατί σημασία στο τέλος θα είχε το περιεχόμενό του: εγώ, γυμνή. Το θαύμασα σαν αντικείμενο, αλλά με έκανε να ντραπώ ο υπαινιγμός σου να απλώσω φόρα παρτίδα στις σελίδες του όλα όσα ένιωθα για σένα. Γι'αυτό και το κράτησα αφόρετο, μέχρι σήμερα. Δεν ένιωσα ποτέ αντάξιά του, ότι δηλαδή είχα ποτέ κάτι εξίσου σημαντικό και  ξεχωριστό να του γράψω, κάτι που θα αναδείκνυε την ομορφιά του και δε θα το λέρωνε απλά. Το φοβόμουν, σα σέξι ρόμπα και με κόμπλαρε, όπως με κόμπλαρες κι εσύ.  Εκείνη την εποχή φλέρταρα έντονα με την σιωπή και με τον Tractatus logico-mathematicus (ποτέ βέβαια δεν προχώρησα σε σοβαρή και σημαντική σχέση μαζί του) και η παράγραφος 7 έγινε η τέλεια δικαιολογία μου για τις λευκές σελίδες του ανέγγιχτου σημειωματάριου. Τελικά ήταν το πιο άχρηστο σημειωματάριο που είχα ποτέ και λόγω αχρηστίας το ξέχασα για χρόνια. Προχθές, εκεί που είχα χαθεί σε κάτι στενά σοκάκια στο Μόναχο και νόμιζα ότι δε θα μπορέσω ποτέ να βρω το δρόμο πίσω για το σταθμό του μετρό, μπήκα σε ένα μικρό κατάστημα με χειροποίητα σημειωματάρια και το βλέπω ορθάνοιχτο, να μου χαμογελά ειρωνικά με τις πάντα λευκές του σελίδες. Έχω φάει τον κόσμο σπίτι μου για να το βρω και το βρίσκω εδώ, στο σημείο όπου πριν δέκα χρόνια στεκόσουν εσύ και το κοίταζες όπως το κοιτάω τώρα εγώ, με τη διαφορά ότι τότε δεν ήξερες πόσο άχρηστο σημειωματάριο θα αποδειχτεί, γιατί απλά πίστευες ότι θα μου πρόσφερες ικανή έμπνευση για να το γεμίσω. Μάλλον δεν είχες καταλάβει πόσο αυτοακυρωτικά ένιωθα μαζί σου. Ακόμα και την έμπνευση περνούσα από λογοκρισία. 'Δεν μπορεί να είναι καλό αυτό, τώρα', έλεγα και απέρριπτα τη σκέψη ως πρόχειρη. Πως είναι οταν σου κάνουν δώρο υπέροχη μεταξωτή ρόμπα*, αλλά τη βρίσκεις πολύ επίσημη για τη ζωή που ζεις;




* αυτή που μετά από χρόνια την πετάς του κουτιού, ή τη δίνεις στην κόρη σου, με την ελπίδα ότι θα την φορέσει εκείνη. 

Sunday, October 16, 2011


......apAris......



χιούμορ. ξέρεις, όταν φτιάχνεις το κέφι σε αγνώστους.


ιδέα. αυτό με το οποίο αγγίζεις όλο τον κόσμο χωρίς να κουνηθείς από τη θέση σου.


λαιμαργία. νέες συγκινήσεις από παλιές συνταγές.


τυρί. σαν το χιόνι για τους ινούιτ. χίλιες γεύσεις για μια λέξη.


λεπτομέρεια. πάνω ψηλά, έκκεντρα, εκεί που δε φαίνεται μετράει η τελειομανεία.


παρόρμηση. εκεί που σε βλέπουν όλοι, εσένα να μη σε νοιάζει κανένας.


αισθητική. την ψάχνεις στα μουσεία και τη βρίσκεις στα περίπτερα.


καλλιέργεια. όταν το βιλιοπωλείο έχει όνομα, γέρνει από τις πολλές δεκαετίες και δε φαίνεται από το δρόμο.


πραγματική καλλιέργεια.  όταν οι τοίχοι πάνε να πέσουν από το βάρος των βιβλίων και ο υπάλληλος βρίσκει τίτλο με κλειστά μάτια (η μυρωδιά της μούχλας και ο πολυέλαιος βοηθάνε). 


φουτουρισμός. να έχεις κέντρο αραβικού πολιτισμού και μέσα να παρουσιάζεις ατομική Ζάχα Χαντίντ.


παρελθόν. να τους έχεις δει όλους λάιβ στην πόλη σου. πολλές φορές, στην πόλη σου.


ταμπού-less. όταν  δεν φοβάσαι να 'τσαλακώσεις' τη βιτρίνα σου.


έμπνευση. είναι άσπρο-μαύρο.


θέα. όπου και ν' ανοίξεις τα μάτια σου.


τέχνη. κοίτα το ταβάνι.


πολυπολιτισμικότητα. το έθνικ πουλιέται από έθνικ και πουλάει παντού.


δημιουργικότητα. με στιγμιαία δρώμενα, χωρίς σπόνσορες και website.


σκουπίδια. ο καθρέφτης της κάθε κοινωνίας.




Δραματοποιημένα περιγράμματα γοτθικής υπερβατικότητας και μπαρόκ υπερβολής γράφονται με το υγρό, ασημένιο στυλό της βαρυσυννεφιάς. 
Γρύπες και άγγελοι ακολουθούν διακριτικά τα βήματά σου και σε υποδέχονται από κήπο σε κήπο κι από πλατεία σε πλατεία. 
Στην πόλη αυτή ακόμα και οι άστεγοι έχουν όμορφη θέα και οι μοναχικοί μια εκκλησία κάθε βράδυ να τους κρατάει ο Μότσαρτ συντροφιά. 
Κάτι καλό άφησε πίσω της η αυτοκρατορία. 
Η έπαρση μοιάζει να έχασε την πάλαι ποτέ απαστράπτουσα γυαλάδα της. Τώρα καλύπτεται από τη διακριτική πατίνα της αυτοεκτίμησης και της ιστορίας. 
Τα φθινοπωρινά φύλλα σκουπίζονται και συλλέγονται μέσα σε σακούλες σκουπιδιών από τους ιδιοκτήτες των καφενείων. Το ίδιο και τα περιττώματα των σκύλων. 
Ίσως η βιωματική αναγνώριση της αισθητικής και η διατήρησή της να κάνει τους ανθρώπους να συντηρούν περισσότερο και να πετάνε λιγότερο. 
Ίσως τα σκουπίδια να είναι γι' αυτούς πιο σοβαρή υπόθεση. 
Ίσως έτσι να τους είναι πιο δύσκολο να συμπεριφέρονται στους ανθρώπους σαν σκουπίδια. 
Και ίσως να το παλεύουν περισσότερο πριν πετάξουν τον εαυτό τους στα σκουπίδια.






Sunday, October 09, 2011

city hole





λεκές συνειρμός



superbat



Eίσαι ο καλύτερος,  έλεγε η παιδεράστρια Ιοκάστη, φιλώντας τον στο στόμα. 
Είσαι ο μεγαλύτερος, ήρθε μετά η γκόμενα να βολευτεί σ' άλλον πατέρα-κουμπαρά.
"Έγω θα σου πω! Εγώ ξέρω", έμαθες να εκσφενδονίζεις.  
Λάθος πετάς, Ηδύ-ποδα.
"Ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε;!"

Μου διαφεύγει. Μήπως ξέρεις εσυ, υβρίδιο συνδρόμων; 

Ξαμολύσου πρώτα να σε βρεις κι έλα μετά να σώσεις και τον κόσμο.

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna