Saturday, April 30, 2011

Άρτον και θεάματα (πάρε ό,τι θέλεις paliadji, αλλά άσε μου το άη-Φοουν μου*)



Η αλήθεια και το παραμύθι αναμιγνύονται γλυκά και θολώνουν τα νερά και τα μυαλά, όπως ακριβώς κάνει το νερωμένο ούζο. Η πραγματικότητα έχει ξινά και κακά νέα που τα σερβίρει στο απέραντο κενό/κοινό από τους κοινότατους νόες (που'ναι ο Νώε όταν τον χρειάζεσαι;) όμορφα καμουφλαρισμένα, σαν αμελέτητα πανέ, που παρεμπιπτόντως πάνε τέλεια με ούζο. Η ανθρωπιστική κρίση πάει ακομπανιαμέντο με τον μαζικό αποπροσανατολισμό των ηλιθίων από εκκλησιά σε εκκλησιά και από μυστήριο σε μυστήριο. Από το Αβαείο στον Άγιο Πέτρο και από την Αγιά Σοφιά στο Μπλε Τζαμί. Βασικά, τίποτα δεν άλλαξε από τον Μεσαίωνα. Ο διαφωτισμός ήταν ένα καλοστημένο σπέσιαλ εφέ καπνού, για να πέσει η ανθρωπωπωπώ..τητα (δε μου βγαίνει μιλάμε) σε μια από τα ίδια χάλια, αλλά αυτή τη φορά με λίγο πιο αποκαλυπτικά ρούχα και i-phones στα χέρια για περισσότερο αποπροσανατολισμό, τίγκα αυτισμό και λιγότερη συλλογικότητα. Οι ίδιοι ολίγοι (η γνωστή αιμομικτική γραμμή, οι αυτόκλητοι εντολοδόχοι του μεταφυσικού, οι εκλεγμένοι πλέον δικτάτορες και οι κοστουμαρισμένοι θεματοφύλακες της πραγματικής οικονομίας (μιλάω για τον χρυσό και τ'ασήμι που στοκάρουν κι' όχι τα σόφτεξ που μας δίνουν ως χρυσόβουλα) περνάνε καλά, κάνουν την πλάκα τους και λύνουν τα υπαρξιακά τους, φυσικά με τη βοήθεια του ιδίου μαζικά τηλεκατευθυνόμενου κοινού, που δε χαμπαριάζει μία, αρκεί να του προσφέρουν χάντρες. Τουλάχιστον, παλιά δεν είχαν ούτε τηλεκοντρόλ ούτε καναπέδες να ναρκώνονται με σιμουλάκρα ευτυχίας κι έβγαιναν αλλαλάζοντας στους δρόμους μια φορά στα 500 χρόνια. 
Προβληματίζομαι πολύ. Ίσως το σύγχρονο κόμπο ορθολογισμός-εκπολιτισμός=επιστήμη-εξέλιξη-μιαποτηνίδια μ@λ@4ί@, να μου προκαλεί μεγαλύτερη αηδία για το είδος homo, από εκείνη της εποχής που παλούκωναν τα κεφάλια του οχτρού και τα στήνανε στη σειρά να σηματοδοτούν την εορταστική είσοδο της πόλης. Δεν μπορείς να πεις, είχε αδιαμφισβήτη, πρωτόγονη ειλικρίνεια αυτό. Μενίρ ωμότητας. Χίλιες φορές καλύτερο από τις αποστειρωμένες και 'αναίμακτες' ευθανασίες που τεκταίνονται σήμερα από διεστραμμένους εκτελεστές με Χιούγκο Μπος και παντελή έλλειψη designer κοχόνων. 'Δεν το'κανα εγώ! Έχω πτυχίo στις ανθρωπιστικές σπουδές από το Κάιημπριτζ με μεταπτυχιακό από το Χάρβαρντ και οδηγώ και υβριδικό Λέξους!'. 
Αυτά τα υβριδικά κακουργήματα της ανήθικης, πριμοδοτούμενης νομιμότητας είναι και όλα τα λεφτά και τα μεγάλα παλούκια...
Ας είναι καλά η τηλεόραση που με ένα μαγικό κλικ κάνει fade-out σε όλες αυτές τις δυσάρεστες και ατελέσφορες σκέψεις και αντ'αυτών προτείνει πραγματικές λύσεις για την ανδρική τριχόπτωση και για τους επίμονους λεκέδες που δε βγαίνουν με τίποτα, προϊόντα της πρώκτερ&γκάμπλ (ιφ γιου κατς μάη ντριφτ). 




* το ΙV, γιατί το ΙΙΙ στο δίνω



Thursday, April 28, 2011

Manimal headbanging news



You can see a human smile with actual lips and teeth if you focus on the mouth of parrot fish.
Ninety thousand birds crush every year on New York high-rises.
The wonderful red color in corals suggests toxicity. It is a ‘keep away’ signal for fish.
I am coming close to understanding the M-theory, but still have fundamental problems with the basic principles of Donald Trumps’ comb-over. Unless he has a 24/7 tiny slave stylist attached to his hair.
There are a million people in Beijing living in underground bunkers that look and feel like cells. They are officially called ‘the mouse tribe’. The only difference from mice is that their offspring can play World of Warcraft down there.
Late Pope John Paul’s blood will be displayed in a vial at the Vatican, for veneration by the flock.
The next season of 'True blood' will feature extraterrestrials, they say.
Some official monster asked for terrorism clearance from rescuers of 9/11 who were rewarded with cancer, in order to be eligible for treatment money. 
2 more days for Will and Kate's wedding and for the collective madness of the fans of glamorous lifelong unemployment to shift its focus on who will be the next king they will sponsor.
The ants have a much more complex and far better functioning social structure than humans that has been evolving for 50 million years. The extraterrestrials would rather chose to pay respects to the ant queen, for sure.
I still haven’t heard any breaking news from you...




Tuesday, April 26, 2011

spontaneous advice:



All you seekers of the God Particle in Cern, 
leave the Large Hadron Collider 
and go look for It in Motzart's music.



σσσσ...


Η θεία Dorothy εξέπνευσε. Ακόμα μια αρχετυπική μαμά εγκατέλειψε το διάκενο για το άγνωστο και άφησε πίσω της υπαρξιακή σιωπή. Το συμβόλαιο της με τα ενταύθα έληξε κι εμεις κάνουμε τον απολογισμό, κατά τα ειωθότα. Πλήρης ημερών. Αλλά οι μέρες πως μετριούνται άραγε; Με αναμνήσεις, με ελλείψεις, με προσδοκίες, με αναφορές; H θεία Dorothy έφυγε και πήρε μαζί της τη μαμά μου, λόγια όμορφα για ότι ήμουνα κάποτε και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια που δεν ξέρει ότι με έκαναν όμορφη, τη μέρα που μου τα έδωσε δώρο ο αγαπημένος μου, την ίδια στιγμή που κάτι αποφάσισε να μην είναι εκείνη πια εδώ, έγιναν τα φτερά της.






Friday, April 22, 2011

Thursday, April 21, 2011





Όλοι τρώνε και πίνουν κανονικά πριν σκάσουν τα κακά μαντάτα.
Δύο στους δεκατρείς μόνο τα γνωρίζουν: 
ένας είναι αξιοπρεπής οπαδός του ορθού λόγου και ο άλλος, 
αδίστακτός προσκυνητής του χρήματος. Οι υπόλοιποι ανυποψίαστοι.
Μετά την προδοσία είναι που κόβεται η όρεξη σε όλους.
Στη συνέχεια, οι πιο επιρρεπείς προδίδουν τις ιδεολογίες τους, 
η λογική συλλαμβάνεται και γίνεται μπαλάκι στα χέρια των 
αξιωματούχων της εξουσίας.
Δικαστές με βρώμικες συνειδήσεις νίπτουν τας χείρας τους 
και αποποιούνται των ευθυνών τους, ενώ κληρικοί και κυβερνητικοί
θυσιάζουν αθώους για να καλύψουν την ενοχή τους.
Έτσι, η αλήθεια κρεμιέται επί ξύλου, 
αφού πρώτα φτύσει το αίμα της στον ανήφορο.
Δεν τελειώσαμε, έχει κι άλλη προδοσία. Εκεί που φίλος απαρνιέται φίλο. 
Αυτό το σημείο ορίζει το τέλμα.
Κατόπιν τούτου, μετά από μαζικό αίτημα του κοινού 
έπεται λύτρωση εξ'ουρανού. 
Όταν η λογική χάνεται, η ελπίδα εφορμά με τη στολή του μπάτμαν 
και βγαίνει για να σώσει τη μέρα.


















Monday, April 18, 2011

εγωπάθεια



Εγωπάθεια κι αναλγησία η Άνθιση.
Μέλισσες σε γνωστές τροχιές γύρω από Ήλιους,
μπουμπούκια εκρύγνυνται σε καινοφανείς συνδυασμούς 
καλειδοσκοπικής ομορφιάς και λάγνων αρωμάτων,
χωρίς πέταλο όμως συμπόνοιας για τον άγνωστο 'Χ
που σήμερα κάπου σιωπηλά και διακριτικά,
χωρίς να ενοχλεί το μαιευτήριο της φύσης, 
σβήνει τα ίχνη του στα τελευταία 
χιόνια του δικού του Χειμώνα.
Ούτε τ' ονομά του δε θέλουν να ξέρουν 
η κυρία Καμέλια, η δεσποινίς Βιολέτα και ο νεαρός Ασφόδελος.

















it is official































Sunday, April 17, 2011

&











 πλάσμα μου.
όχι εξ'αίματος.

Saturday, April 16, 2011

something old & something new

NATIONAL GALLERY OF ART:


visitors and Calder


shadowplay in main hallway


boy in the rotonda


chinese girl on bench


girl with a flute


temptations and vices


tiny dancer


the kiss



the thinker


 moving sidewalk


ΝEWSEUM:





today


today


today


1994



 1989


2001


2005



Thursday, April 14, 2011

Ted Hughes' and Paul Auster's shared, introspective and unconfessed afterthought:

I should not have been so arrogant as to have told her  'sure, I will read it'.





Neo-romantics




My wife and I are celebrating the revival of our relationship after 10 years of marriage.
We both feel as if we have just met, even more in love than the very first days.
Thanks to you dr. Finkel and your amazing pheromone formula.
We recommend you to all our friends.



How to lose 5 kilos in 2 weeks

Think of Lybia and its people fighting each other and being bombed at the same time.
The desperation of being unfree. Or being born a woman in Sierra Leone.
Think about it.
Then think of all the chemicals in processed food disguised as 'all natural',  
the radioactive tuna crossing peacefully the Pacific as we speak, all the way to your plate 
and all the hormones that can cause cancer, disguised in baby pink, 
like suicide bunnies and happy tree friends.
Lose your appetite. Be very upset.
Make a horrible scene and cause a breakup.
Get into the car and leave.
Then think of the CO2 emissions your engine spits in the atmosphere, 
the ozone zone hole, the gamma rays, the exposure.
Walk to work. Walk to the super. walk  home alone.
Then run.
Be late for work. Be late for your doctor's appointment.
Or end-up in the rough part of town running for your life.
Or better yet, die. 
That would do it even faster.




3 dreams

first, of guilt.
second, of self-flagellation.
third, of being abducted by aliens. 
The tragic conclusion being the easy way out.



falling from arrogance

in
the
center
of 

dark
humid
and empty
reservoir  
that was once filled with attention.





Wednesday, April 13, 2011

billy collins//politics and prose











It is 6:45 pm and we are already packed like sardines in Politics and Prose. Very civil, intellectual sardines. I am standing behind a rack of books blaming myself for not having come earlier. I want to see him reading his poems. The fine gentleman next to me read my thought with this extra sense politeness and consideration grants some of us and invites me to stand in front of him. He says he does not mind not seeing him read. Suddenly, we were made for each other. I take his offer with gratitude.
His voice is a perfect match to his gentle appearance. Predictable.
He also believes in the power of the punch line, I cheered inside my head, yessssss!, as he evokes Shakespeare's sonnets.
And his parents have adjacent graves too.
He also lets his thoughts lead him to the end of the trail, where he is surprised by the unpredictable view of the words that describe the conclusion in a poem.
Billy Collins, it is official. I now confirm that you are my soulmate and you don't even know it. And since so far -as shown by your successful creative path- you have not been missing out on anything by not knowing me, let's leave it at that. I can live alone with this revelation.
I am finally waiting in line for the signing of my books. Browsing absentmindedly through Anais Nin's confessions to Kurt Vonnegut's Slaughterhouse-five (which on any other day would  be a  black hole of a book, but today I trailed myself out of its event horizon), via some title barking against the plague of liberalism, whose author I refused to register. I cannot engage myself with anyone else. Today, my head is happily filled with the comprehensive simplicity and the simple truthfulness of Billy Collins poetry.
I answer  'Greece', he smiles and engages politely into a tiny conversation. Tells me about his wonderful visit at some friend's house in the 'holy island' of Patmos. Lucky him, I thought. Not Billy Collins for having visited Patmos. His friend. For having had him over. 



Tuesday, April 12, 2011

when god looks in mirror,

what he sees is a dog tied on a pole, in an empty village in the heart of Fukushima's ground zero.
Frustration and anger  levels rise at the sight of all the atrocities happening around the world, but this dog is the epitomy of hopelessness. We are powerless witnesses of much worse things happening, it is clear. Children being molested, people killed for no reason, whole populations becoming victims of a few men with power and dangerous weapons in their hands, for the acquisition of more power and more weapons. So, what's the news flash here? I will tell you what the news flash is. It is the image of this dog being incorporated in the desperation of an abandoned still life. The image of the dog personifying slow death. The image of the dog in journalistic footage from all over the world without being pixelated. The image of the dog not banned by the media as an atrocious shot, or being commentated by any of the media as such. The news flash therefore, is that monstrosity is not considered a monstrosity anymore. And the fact that this particular monstrosity was performed not by a sadistic demented psychopath, but from a family of humans who once loved their defenseless, tiny, now starving god. 


...
.
.
.  .  .  .  .  .  .
.
.
...




Thursday, April 07, 2011

graal




Περνάνε από μπροστα χωρίς να τον βλέπουν. Καμιά φορά του πατάνε την άκρη του πανωφοριού του χωρίς καν να ζητήσουν συγνώμη. Κανείς δε σταματά να τον ακούσει να μουρμουρίζει τα ακατανόητα, μπας και του φανούν κατανοητά και τρομάξει.Οι περισσότεροι τον θεωρούν παραφωνία, ιδιαιτερότητα, αναπόφευκτο κακό. Aφήνουν τον τρελό στη γωνία  του να παραλληρεί, δίπλα στις βιτρίνες των μαγαζιών με τα υπερτιμημένα εκθέματά τους.Από το ενοχλητικό βουητό του, χίλιες φορές οι Λουί Βιτόν τους. Άλλοι τρομάζουν, κάνουν κύκλο να περάσουν μακρία του, γιατί τα σάλια του ξεβάφουν σα χλωρίνη. Άλλοι διασκεδάζουν με το παιχνίδι του. Έτσι όπως πετάει τυχαία τους κύβους με τις λέξεις και απαντάει στις σκέψεις τους. Λίγοι, θα πετάξουν ένα κέρμα από ψηλά προσπερνώντας τον και θα κάνουν μηχανικά το σταυρό τους  'το χρέος της ημέρας απεπληρώθη'  σκέφτονται, καθώς το ευτελές μέταλλο ηχεί σαν καμπάνα όπως προσγειώνεται μέσα στο Άγιο του Δισκοπότηρο. Πάνε αιώνες που δεν το'χει γυαλίσει. Να μη φανεί, τον καταλάβουν, και μετά του ζητιανεύουν όλοι λύσεις.







Wednesday, April 06, 2011










welcome aboard






****






4 όμορφες εικόνες, για ν'αποφύγω εκείνες τις 4000 λέξεις....




diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna