Saturday, April 25, 2009

The world is a beautiful place
to be born into
if you don't mind happiness
not always being
so very much fun
if you don't mind a touch of hell
now and then
just when everything is fine
because even in heaven
they don't sing
all the time

The world is a beautiful place
to be born into
if you don't mind some people dying
all the time
or maybe only starving
some of the time
which isn't half bad
if it isn't you

Oh the world is a beautiful place
to be born into
if you don't much mind
a few dead minds
in the higher places
or a bomb or two
now and then
in your upturned faces
or such other improprieties
as our Name Brand society
is prey to
with its men of distinction
and its men of extinction
and its priests
and other patrolmen
and its various segregations
and congressional investigations
and other constipations
that our fool flesh
is heir to

Yes the world is the best place of all
for a lot of such things as
making the fun scene
and making the love scene
and making the sad scene
and singing low songs and having inspirations
and walking around
looking at everything
and smelling flowers
and goosing statues
and even thinking
and kissing people and
making babies and wearing pants
and waving hats and
dancing
and going swimming in rivers
on picnics
in the middle of the summer
and just generally
'living it up'
Yes
but then right in the middle of it
comes the smiling
mortician


- L. Ferlinghetti -

Thursday, April 23, 2009

στ;ξη ζωής

'mind your own', by Jenny Holzer



εισαγωγικά θαυμαστικό κόμμα θαυμαστικό παύλα ανω και κάτω τελεία ερωτηματικό κόμμα ανω τελεία αποσιωπητικά παύλα ανοίγει παρένθεση κόμμα διαλυτικά ερωτηματικό ανοίγουν αγκύλες, κόμμα παύση κλείνουν οι αγκύλες κλείνει η παρένθεση κλείνουν τα εισαγωγικά αποσιωπητικά παύλα αστερίσκος τελεία



- Χωρίς συνειδητή στάση απέναντι στη στίξη,
τίποτα από όσα βιώνεις δε θα είχε νόημα -



Friday, April 17, 2009

Ο Μπανς Μπάγκσυ συνελήφθη αργά χθες βράδυ και οδηγήθηκε στις αρχές. Ο Μπαγκς Μπάνυ είναι ελεύθερος να κάνει Πάσχα με τους δικούς του. Οι εορτασμοί θα συνεχιστούν κανονικά. Μετά το γεγονός της απαγωγής, παρατηρήθηκε πάντως ασυνήθιστη κινητικότητα, καθώς και μεταμεσονύχτιες συναντήσεις ανάμεσα στα αμνοερίφια...

Thursday, April 16, 2009

Aπασχάλυση τώρα!



Έκτακτο ανακοινωθέν:
O
παραβατικός κούνελος Μπανς Μπάγκσυ -τo σκοτεινό alter ego του Μπαγκς, γνωστό και ως Μπαντ Μπάνυ- απήγαγε αιφνιδίως χθες βράδυ τον δημοφιλή jeun premier τον οποίο και κρατά όμηρο στο λαγούμι του. Απειλεί να κανιβαλίσει και να τον κάνει στιφάδο διαλύοντας την αυτοκρατορία των Loonie Tunes αν δεν δημοσιευθεί το μανιφέστο του και δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά του, που εν ολίγοις αφορούν α) την απασχαλυση (ακύρωση/άμεση λύση του Πάσχα) και β) την κατάργηση της Ανάστασης και της αντικατάστασης του ανά με κατά, δια, υπό ή υπέρ. Ως addendum στο δεύτερο αίτημα προσκαλεί όλους τους αποκαλούμενους Αναστάσηδες και Αναστασίες να συμμορφωθούν αναλόγως και αποποιούμενοι των προθέσεών τους να προσγειωθούν σε απλοί 'Τάσοι' (από την έμφυτη τάση προς τη βλακεία) και περίπλοκες 'Στάσεις' (όλο το Κάμα Σούτρα απέξω) αντίστοιχα.
Οι λόγοι είναι κατ' αρχάς υπαρξιακοί (κανένα κουνέλι δε θέλει να πιστεύει στην ιδέα της αέναης επαναφοράς του εκ νεκρών) και στη συνέχεια οικονομικοί (αναφέρεται στην εκμετάλλευση των κονίκλων ως μασκότ χωρίς να έχουν πουλήσει ποτέ τα δικαιώματα ή να έχουν συνάψει κάποια συμφωνία.
Η περίπτωση των ορνιθαμνοεριφίων δεν αναφέρεται καθόλου από τον Μπανς. Όταν ερωτήθη γιατί, απάντησε με ανατριχιαστική παραστατικότητα 'ας προστατεύσει ο καθένας το δικό του τομάρι'. Για τη δημοσίευση του μανιφέστο του επέλεξε την εφημερίδα 'το Ποντίκι' ως ένδειξη συμπαράστασης στη συγγενή συνομοταξία των τρωκτικών.

Sunday, April 12, 2009

Wednesday, April 08, 2009

υπερ.ρεαλισμός



Όταν τελειώσεις να ζωγραφίζεις το φίδι μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια, βάλε του πόδια.
Μετά, βγάλε του τα μάτια.

Στη συνέχεια, άλλαξέ του τα φώτα.

Sunday, April 05, 2009

καλά, παίρνεις το επόμενο...


χμ...δεν το κόβεις καλύτερα ποδαράτο;


Saturday, April 04, 2009

ανακοίνωση


Έτσι όπως βιάζονται να πάνε στη δουλειά, βυθισμένοι στις σκέψεις τους για όλα όσα πρέπει να χωρέσουν μέσα στη μέρα και την υπόλοιπη ζωή τους, ξαφνικά, από καθαρή Τύχη, διασταυρώνονται οι πορείες τους και αντί να παρακάμψουν ο ένας τον άλλον, περνάνε ο ένας μέσα από τον άλλον για μια μικρή στιγμή. Μια ιδέα πριν βγούνε ξανά εκεί έξω στον κόσμο κι απομονωθούν πάλι ο καθένας στο μονοθέσιο βαθυσκάφος του Εαυτού του, ακριβώς όταν βρίσκεται ο ένας μέσα στον άλλον, φαινόμενο του οποίου η επιστημονική ορολογία είναι 'Ζ' (συντομογραφία του "Ζμπίγκνιου" που αποτελεί απλή συνωνυμία με τον Πράισνερ) συμβαίνουν τα εξής απίστευτα:
Οι
αλληλουχίες των σκέψεων αποκτούν ένα κοινό κέντρο και ξεδιπλώνονται σε εντυπωσιακούς καλειδοσκοπικούς συνειρμούς που με τη σειρά τους χαρίζουν υπερφυσικές αισθητήριες δυνάμεις, κι έτσι
η μουσική αποκτά γεύση και άρωμα και οι μυρωδιές χρώμα, π.χ. η νότα μί τρώγεται και ως σορμπέ λεμόνι και φέρει υπόνοια αρώματος από φρέσκο δυόσμο. Ως μονάδα μέτρησης Ζ είναι αποκλειστικά και μόνο ο χώρος Το 'πάντα' μετουσιώνεται σε 'παντού', όπου παντού υπάρχει και ο προσωπικός Θεός, κατ' εικόνα και ομοίωση.
Στη συνέχεια, τα
ψυχοτρόνια, που εικάζεται ότι υπάρχουν εάν και κανείς δεν τα έχει αποτυπώσει με ψυχογράφο ακόμα, παύουν να κινούνται γύρω από κοινό άξονα και επανέρχονται στην προηγούμενη φυσιολογική κατάσταση του 'εγώ' και του 'εσύ'. 'Έτσι, βγαίνοντας ο ένας από τον άλλον και συνεχίζοντας ο καθένας την ατομική του πορεία προς το σπίτι ή τη δουλειά, η νότα μι ξαναγίνεται νότα μι, το παγωτό παγωτό, ο Θεός 'Θέλω', το 'πάντα' 'ποτέ' κι ο χρόνος αποκτά πάλι κλίσεις. Κι ο καθένας συνεχίζει τη μονοθέσια ζωή και τη γραμμική του πορεία, κοιτώντας μέσα από καθρέφτη αντί έξω από παράθυρα.
Οι περισσότεροι ερωτευμένοι θα σπεύσουν να
υποστηρίξουν διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους ότι βιώνουν αυτό το 'μπες-βγες', αλλά εκεί είναι χημικό το φαινόμενο και αποδεικνύεται εύκολα εργαστηριακά με μια απλή ανάλυση των μεταχειρισμένων τους εσωρούχων. Αυτό που περιγράφεται εδώ είναι ξεκάθαρα μεταφυσικό, γιατί αφορά ταυτόσημο ψυχικό υλικό που συναντιέται στον χωροχρόνο με τη μεταφυσική παρέμβαση της σατανικής Σύμπτωσης. Καμιά σχέση δηλαδή με εκκρίσεις και βρακιά.
Η διαφορά ανάμεσα στα δύο φαινόμενα που έχουν επικίνδυνα παρεμφερείς
συμπτωματολογίες -εκτός από την εργαστηριακή απόδειξη που προαναφέραμε- εντοπίζεται και στις κατά μόνας καταθέσεις όσων έχουν ζήσει την εμπειρία. Στη μεν χημική οι μουσικές, τα χρώματα και οι γεύσεις που περιγράφονται είναι άλλα αντί άλλων λόγω διαφορετικών αντιλήψεων των αποκλινόντων ψυχοσυνθέσεων (π.χ. ο ένας θυμάται τη νότα μι να την απολάμβανε ως σορμπέ ενώ ο άλλος να την καταβροχθίζει ως ω γκρατέν), ενώ στην περίπτωση Ζ οι καταθέσεις παρουσιάζουν πλήρη συντονισμό, σύμπνοια και ταύτιση. Χωρίς όμως την απαραίτητη διευκρινιστική έρευνα κανείς δυστυχώς δεν μπορεί να γνωρίζει πραγματικά σε ποια από τις δύο περιπτώσεις εμπίπτει τελικά η προσωπική του εμπειρία.




Y.Γ. Η ανακοίνωση κατηγορήθηκε ως νεορομαντική και αμφισβητήθηκε σθεναρά από τους συνέδρους ως μη έχουσα επαρκή και έγκυρη τεκμηρίωση, αφού κάποιοι υποτιθέμενοι 'ψυχόσημοι' (sic), ενώ κατέθεταν ξεχωριστά, συνελήφθησαν να επικοινωνούν με όργανα ενδοσυνεννόησης. Οι λίγοι υποστηρικτές της θεωρίας Ζ μίλησαν για τυχαίο και μεμονονωμένο περιστατικό και πιθανή προβοκάτσια.


Friday, April 03, 2009

Wednesday, April 01, 2009



Μου χτύπησε την πόρτα, ξαφνικά, εκεί που διεκπεραίωνα τα της ημέρας μου, κατά τα ειωθότα.
Δεν την είχα υπολογίσει στο πρόγραμμα. Ήθελα ν' αποφύγω τις ιστορίες της, για να μην μπαίνω σε φασαρίες. Έχει και τόσες πολλές αποσκευές που δεν ξέρω καν αν χωράνε στο νέο διαμέρισμα των ανοχών και των αντοχών μου. Οι ενοχές μου όμως αυτόματα έσπευσαν τρέχοντας να της ανοίξουν την πόρτα και έτσι βρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο με τις μνήμες και τη φρίκη τους που πάντα σε μένα εμφανίζονται σε δύστυχα τετράστιχα. 'Θες κάτι να φας;' τη ρώτησα αμήχανα. Εσένα έχει το μενού απόψε' -απάντησε με τους στίχους της εν χορώ- όπερ και
εγένετο. Κι αφού ξόρκισε τις ιδεοληψίες και ξεκοκάλισε τις θεωρητικολογίες ρουφώντας και το τελευταίο μου επιχείρημα, μου πέταξε στα μούτρα τα εντόσθια της συνείδησης, που δεν ήταν άλλα από την ωμή πραγματικότητα την οποία καταπίνω όλο και πιο βαθιά μέσα μου για να μην την έχω μπροστά μου. Πτώμα με άφησε με τη φόδρα έξω και τις ραφές μου να κλαίνε ξηλωμένες. 'Θα ξανάρθω' είπε κι έκλεισε διακριτικά το φως και την πόρτα φεύγοντας, χωρίς να προλάβω να την ρωτήσω 'πότε'.


ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΗΛΙΟ

Εμείς τα μυθόβια όντα οι ποιητές

που βλέπουμε τις ράχες

που βλέπουμε τις κορφές και λέμε βουνοκύματα

δεν θα καταλαγιάσουμε.

Από αγάπη στο αδέκαστο κενό

από αλλοφροσύνη για ένα ξέφωτο

θα περιπολούμε.

Τη χαραυγή τις πιο πολλές φορές κοιμόμαστε.

Κι όταν καμιά φορά μάς τύχει

κατηφορίζοντας απ’ τις πολυκατοικίες

να πάμε κάπως μακριά να περπατήσουμε πέρα

και να κοιτάξουμε κανένα ηλιοβασίλεμα

το αποτέλεσμα τζίφος.

Έχουμε πρόχειρο το σκοτάδι

και έχουμε πρόχειρο το φως – ανάλογα.

Πιστεύουμε σ’ εκατομμύρια γητειές

αφιερωνόμαστε στους ίσκιους.

Έχουμε τη μανία να καρποφορήσουμε

κυριεύοντας τις λέξεις.

Τι κουφή ρουλέτα.

Και θέλουμε να ξεφουσκώσουμε τον ουρανό

σα να ’τανε παιχνίδι.

Τι είναι ρίγος;

Άντε να το πεις με λέξεις...

Ωστόσο πρέπει να προσγειωθεί κανείς

στη μεγαλόπρεπη κοινοτοπία του αέρα

να γίνει σαν την επανάληψη του χόρτου

κάτι σαν τα αστάθμητα και έξω κριτικής

δρασκελίσματα του πρώτου τυχόντος γάτου.

Είμαστε ακόμη στην προϊστορία του χιούμορ.

Είμαστε όμως τυχερά απελπισμένοι.

Έχουμε γαλάζιο αντικλείδι.

Έχουμε ξανά την Αττική.

Εκείνος που γράφει ποιήματα

είναι ακριβώς εκείνος

που περνά άφοβος από νεκροταφείο νύχτα.



ΕΔΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ

Είν’ ένας θάνατος να βγεις απ’ το εγώ σου κύριε

μα όμως σε σώζει απ’ το θάνατο.


-ν. καρούζος-



τα πρωταπρηλίθια



τέρμα τα ψέματα.

σήμερα μόνο αλήθειες.
αύριο πάλι, κατά τα ειωθότα.

This Be The Verse

They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.

Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out as early as you can,
And don't have any kids yourself.


- Phillip Larkin -

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna