Friday, March 27, 2009

11.00100100001111110110…

Μπροστά στην Αλήθεια των αριθμών,
οι λέξεις σαστίζουν και σωπαίνουν για λίγο.
Μετά φωτίζονται στιγμιαία.
Μετά υποτροπιάζουν, θαμπώνουν από ζήλεια
και ξαναπέφτουν στους αυτοπροσδιορισμούς,
τους εντυπωσιασμούς και τα ψέμματα.



Wednesday, March 25, 2009



( σχώρνα με αλέκακι μου, αλλά δεν άντεξα..)

Monday, March 23, 2009

still, Life


Once upon some times, the path from door to door halts in front of a Gate secured with seven locks,
And built with layers of primal Fear upon layers of archetypal Terror.
Behind that Gate lies the great Unknown, which some
worship as Fate and others believe it is simply, still, Life.
And there are always crowds of beggars sitting at the steps of the Gate,
Demanding from the incoming pilgrims to pray for their deliverance,
Spitting randomly their wishes from one to another, until they can wish no more.
The beggars never climb the steps or tear down the Gate.
The beggars will never know.
And the pilgrims are never delivered either.
Their undisputed Faith will always keep them behind any Gate and away from a lock;
Let alone seven.
But then, come running the desperate,
Hunted by the mighty Ghost of Days-lost
Whose shadow Towers the gate and offers the choice of having no choice,
But get on from gate-down to Days-won.
Only the haunted will find out what the crossing of the Gate has to show.
After all, it can only be life and they are dying to know.

(Hush, little baby, don't say a word. Papa's gonna buy you a mockingbird
And if that mockingbird won't sing, Papa's gonna buy you a diamond ring.
If that diamond ring turns brass, Papa's gonna buy you a looking glass and if...)




και Άριοι και πάγοι.


(μπράβο συνέπεια...)

Wednesday, March 18, 2009


αυθεντική τσόντα Λουί Βιτόν

Η πρωταγωνίστρια κάνει πιάτσα στη Βουκουρεστίου στον γνωστό οίκο.
Μα καλά, ποιοί ανώμαλοι είναι τόσο κακόγουστοι και την παίρνουν την σήμερον ημέρα;





Ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε την κυβερνητική πρόθεση για ποινικοποίηση της χρήσης κουκούλας με «διπλασιασμό» της ποινής σε κάθε αδίκημα, ενώ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης εξετάστηκε ακόμη ο χαρακτηρισμός της χρήσης κουκούλας ως ιδιώνυμο αδίκημα.

κοινώς:

άπασες οι απειλητικές καλόγριες,

σύσσωμοι οι Σφακιανοί και ειδικά οι φέροντες μπουκάλια με εύφλεκτο, διάφανο υγρό,




οι μαυροφoρούσες χήρες και ειδικότερα οι φέρουσες πλερέζα που αποκρύπτει τα ύποπτα χαρακτηριστικά τους,

τα επικίνδυνα βρέφη με φορμάκια και ειδικότερα, όσα κρατούν μπιμπερότοφ (μολότοφ εν τω γεννάσθαι)

τα απειλητικά cabrio,

οι σκοτεινοί βενεδικτίνοι μοναχοί,

η αδίστακτη κοκκινοσκουφίτσα (με την προκλητικού χρώματος καλύπτρα),

τα τρομακτικά χελωνονιντζάκια,

ο αμφιλεγόμενος Batman


η παρανοϊκή catwoman

οι φρικτοί Εσκιμώοι,

κι ο αδυσώπητος Ζορό,

όλοι ΓΑΔΑ;

Monday, March 16, 2009

Να γράψεις ένα πετυχημένο ποίημα
δεν σημαίνει απαραίτητα
πως είσαι
κάτι παραπάνω από τους άλλους.

Ούτε
άμα γράψεις ένα πετυχημένο ποίημα
σημαίνει αναγκαστικά
πως έχει κότσια.

Κότσια έχουν
οι πυροτεχνουργοί
οι εργολάβοι κηδειών
κι οι ακροβάτες

Να γράψεις ένα πετυχημένο ποίημα
σημαίνει μονάχα αυτό :

Σφραγίζεις τέλεια ένα χαλασμένο δόντι.
Δηλαδή
κλείνεις με κάτι στερεό
τον άδειο χώρο
που έχει καταλάβει ο πόνος.


- Κ. Γκιμοσούλης -

Sunday, March 15, 2009


Poem With Two Endings


Say "death" and the whole room freezes--
even the couches stop moving,
even the lamps.
Like a squirrel suddenly aware it is being looked at.

Say the word continuously,
and things begin to go forward.
Your life takes on
the jerky texture of an old film strip.

Continue saying it, hold it moment after moment inside the mouth,
it becomes another syllable.
A shopping mall swirls around the corpse of a beetle.

Death is voracious, it swallows all the living.
Life is voracious, it swallows all the dead.
neither is ever satisfied, neither is ever filled,
each swallows and swallows the world.

The grip of life is as strong as the grip of death.

(but the vanished, the vanished beloved, o where?)


-jane hirshfield-

Monday, March 09, 2009



πως τα επιζητούν τα ευπρεπή, κολλαριστά συναισθήματα
κι απαιτούν όλη αυτή τη γεωμετρία, δεν ξέρω...
λες και μοιράζονται σε χωράφια και μετριούνται με εμβαδά οι χαρές και οι λύπες.
εγώ πάλι, τα ξέρω να βγαίνουν μπόγος από τον κάδο μου.
το ένα μέσα στο άλλο, μ' ενωμένες κι απρόσμενες τις γεωγραφίες τους,
σκοτεινά φαράγγια κι αστραφτερές κορυφογραμμές,
κατσαρά, τσαλακωμένα και ασχημάτιστα, σα μωρά.
αλήθεια,
όταν σιδερώνεις τις αγάπες για να στρώνουν πάνω σου καλά,
ξέρεις που ακριβώς μπαίνει στην καθεμιά η τσάκιση;



Sunday, March 08, 2009



John Donne (1572-1631)

Death, be not proud


Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so;
For those whom thou think'st thou dost overthrow,
Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.
From rest and sleep, which but thy pictures be,
Much pleasure; then from thee much more must flow,
And soonest our best men with thee do go,
Rest of their bones, and soul's delivery.
Art slave to fate, chance, kings, and desperate men,
And dost with poison, war, and sickness dwell;
And poppy or charms can make us sleep as well
And better than thy stroke; why swell'st thou then?
One short sleep past, we wake eternally,
And death shall be no more; Death, thou shalt die.

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna