Sunday, December 30, 2007

8




Δυο υπεραγαπημένοι, χθες βράδυ, με κατήγγειλαν εν χορώ ότι υποκύπτω στους αυτοματισμούς που εγώ η ίδια προσπαθώ να καταργήσω. Έτσι, αυτό το σκυλί του Παβλόφ (εγώ), παραβλέπει το κόκκινο φως της διαδικτυακής του τιμωρίας και περνά κατευθείαν στο πιατάκι-ποστάκι, που έγραψε σε συμβατικότατο word και ανέβασε με συμβατικότατο dial-up και πολλή υπομονή (μιλάμε έβαψα τα νύχια μου μέχρι να ανοίξει το ρημάδι και σόρυ για αυτή τη γραφική νότα στο καθ' όλα σοβαρό και λυρικό αυτό ποστ, κλείνει η παρένθεση).
Εξάλλου, το χορικό της ενάτης του
Beethoven, που αυτή τη στιγμή συνοδεύουν τα δάκτυλά μου πάνω στο πιάνο-πληκτρολόγιο, είναι πολύ καλό έναυσμα για τέτοιου είδους παρορμητικές και γενναίες αντιδράσεις.
Η επιβεβλημένη δια της βίας αποχή από το ιντερνέτ και το μπλογκ ήταν πλήγμα που όμως με βοήθησε αρκετά να πάρω τις αποστάσεις που είχα ανάγκη. Πάντα επιζητώ απομόνωση τις γιορτές και ειδικότερα φέτος. Το 7 ήταν η πιο συμβολική και αφαιρετική χρονιά τής τελευταίας δεκαετίας. Έκλεισαν ανοιχτά θέματα που εκκρεμούσαν από μήνες μέχρι και αιώνες και έτσι κλειστά και επτασφράγιστα έπεσαν στο ποτάμι του χρόνου που κυλά πάντα πίσω μαs. Και έκλεισαν όλα μόνα τους, σχεδόν μαγικά, χωρίς να χρειαστεί να κάνω τίποτα παραπάνω από το να ερμηνευω σημάδια. Σίγουρα κάποιες καινούργιες αρχές έκαναν την εμφάνισή τους, όπως συμβαίνει πάντα να ξεφυτρώνουν δίπλα στα τελειωμένα και τα ξεριζωμένα. Και η φυσική επιλογή θα παίξει πάλι το ρόλο της και θα εκτελέσει όλες τις νέες θνησιγένειες. Δεν ανησυχώ καθόλου. Είναι ελάχιστες αυτές οι αρχές που θα διανύσουν απόσταση μέχρι το τέλος τους. Τον γνωρίζω καλά πια αυτόν τον κύκλο. Ευτυχώς.
Ο καθένας από εμάς κάνει τις επιλογές του και το αδιάκοπο ξεσκαρτάρισμα είναι ένδειξη ψυχικής και πνευματικής υγείας, γιατί μόνο με συνεχές ξεχορτάριασμα αναγνωρίζεις και δίνεις την αξία που αντιστοιχεί στα όμορφα λουλούδια και ανοίγεις παράθυρο στη θεά που ορίζει τη διαδρομή σου.
Η καλύτερη ένδειξη ότι προχωράς, είναι όταν αφήνεις πάντα κάτι πίσω.
Αρκεί να τιμάς τις σταθερές σου. Τα αστέρια που σε ακολουθούν και τα ακολουθείς όσο μακριά και να πηγαίνεις. Αποτελούν τον αστερισμό σου που πρέπει να μάθεις καλά να διαβάζεις ανάμεσα στο πλήθος, τον οποίο μετά από λάθος διαβάσματα κι άλλους τόσους λάθος δρόμους, έμαθες να ξεχωρίζεις αυτόματα, χωρίς να σκέφτασαι πια ποιά ευθεία ενώνει τι.
Αυτός σε συντροφεύει πάντα.
Είναι η πυξίδα σου, που κάνει το άπειρο να φαντάζει λιγότερο αγωνιώδες και τρομακτικό απ’ ότι ο φόβος και η ανασφάλεια σε θέλουν να νομίζεις
και σε κάνει να το βλέπεις πιο προσηνές και στρογγυλό.
Σαν ένα ξαπλωμένο 8 πού στ’ αληθινά είναι.
Εύχομαι σε όλους, καλή πορεία στο χρόνο.

υ.γ. μετά απ' όσα είπαμε για εγωικές και ναρκισσιστικές σκηνοθεσίες, προβολές, καταβολές, παραβολές, νοητικές παραπλανήσεις και βιοχημικές ατασθαλίες, η αγαπημένη αγκαλιά και η συνωμοτική σιωπή που σε κοιτά τρυφερά στα ματιά και σού υπόσχεται να σε προστατέψει από τους κακούς είναι το πρακτικό φάρμακο σε όλη τη θεωριολογία.


Monday, December 24, 2007

trust test

Πάρε χαρτί και μολύβι και γράψε το όνομά σου.
Με μεγάλα κεφαλαία γράμματα. ‘Εγώ’. Μετά σβήστο με μανία, να σπάσει η μύτη του μολυβιού και ξαναγράψτο από κάτω. Πιο μικρό, το μισό. Και μετά, ακόμα πιο μικρό. Και πιο μικρό. Μέχρι να αναρωτηθείς τι έχεις γράψει. Μέχρι να μην μπορείς να ξεχωρίζεις τα γράμματά σου. Να μην μπορείς να δεις τι σε έκανες. Και να θαυμάσεις πόσο μικρός μπορείς να φανείς στα μάτια σου. Μετά, πάρε μια βαθειά α ν ά σ α κι έλα να μου πεις τι δε βλέπεις. Πόσο δε σού θυμίζεις όλα όσα σού έμαθες να νομίζεις. Kαι τότε, άσε με να υπογραμμίσω με αγάπη το μικρό σου μεγαλείο.

Wednesday, December 19, 2007

CSI


NO DSL
NO OTE
NO HOL
NO MSN
NO MBA
NO PHD
NO BMW

Saturday, December 15, 2007

σάς εύχομαι από βάθους καρδιάς να min tozisete.
(που να πέσει οτε να με κάψει)



Thursday, December 13, 2007

χελωνονιντζάκι τής 3ης διεθνούς


Είναι ένα γραφικό τυπάκι -έχω προσλάβει τέτοια κατά καιρούς στη δουλειά- που επειδή έχει φτιάξει ιμάμ με ολίγην από Μπουκόφσκι, Τσάντλερ, Κέρουακ, Έγκελς και Σολτσενίτσιν και έχει καταπιεί όλο το Λύντς, τον Τζάρμους και τα άπαντα τού Ταρκόφσκυ σε χάπι που τού το έχωσε βαθειά στον οισοφάγο ο καθοδηγητής του, για να μην παλινδρομήσει, έχει και την εντύπωση ότι μπορεί να καβαλήσει ό,τι περνά από μπροστά του, εκτός από τη δίχρονη καφετιέρα του με τη σπασμένη εξάτμιση (έχει ιδιάζουσα οικολογική αντίληψη και σέβεται τον κουφό συνάνθρωπο).
Αποτελεί μέλος μιάς ολόκληρης, πολυπληθούς φυλής, που βιώνει τη μαζική παράκρουση ότι έχει το αποκλειστικό δικαίωμα στην ευφυία, την καλλιέργια, τη δημιουργικότητα και την κοινωνική συνείδηση.
Πρόκειται για το χειρότερο δείγμα προκατάληψης και ρατσισμού. Ο,τιδήποτε ξένο προς αυτό (ιδεολογικά) και πέρα από τα σύνορα Αλεξάνδρας-Πανόρμου (χωροταξικά) είναι για μολότωφ. Μονίμως θυμωμένο με τον κόσμο και αγριεμένο, περνά τα τριάντα και ακόμη δεν έχει καταφέρει να ασχοληθεί με την ουσία των πραγμάτων, παραμένοντας εγκλωβισμένο στη σημειολογία, την περιπτωσιολογία, τις ιδεολογίες που έχει αποστηθίσει στην ντόπια Komsomol και στη θρησκεία τού 'εντυπωσιακού τίποτα'.
Αν ρίξεις μια ματιά βαθειά μέσα στη ζωή του, θα βρεις μια μικροαστική εστία, μια Ιοκάστη που το κυνηγά με το ταπεράκι, έναν Κρέοντα -που παιδιόθεν τού τα έκοψε σύριζα- να σαπίζει με το φανελλάκι σε μια πολυθρόνα, σεμενάκια στους καναπέδες και μικροαστικά ταμπού κορνιζαρισμένα στους τοίχους. Θα βρεις άπαντες τους κλασικούς λόγους πού εγείρουν όλον αυτόν το θυμό και το φθόνο. Το γεγονός όμως, ότι δεν έχει κάνει ποτέ κάτι υπερβατικό στη ζωή του, δε δικαιολογεί την τόση έπαρση που κουβαλά και τον άκρατο κυνισμό. Σιγά τα αίματα και τα εντόσθια. Πιασάρικα είναι, δε λέω. Πολλοί παρασύρονται και εντυπωσιάζονται με την αγριογκόμενα που φτύνει και βρίζει και άλλες τόσες, που εκστασιάζονται με το αντίστοιχο αρσενικό γκαζάκι. Το ερώτημα είναι, έχει φάει ποτέ λίγο ξυλαράκι (κυριολεκτικό και μη) να ξεχάσει το νονό που το βάφτισε; Τού' χει πεθάνει κανείς στα χέρια; Έχει βρεθεί στη θέση να πρέπει να πάρει απόφαση για τη ζωή κάποιου που αγαπάει; Δηλαδή, έχασε ποτέ τη γη κάτω από τα πόδια του για οποιοδήποτε λόγο, για να δεί το αληθινό πρόσωπο του σπλάτερ; Ίσως, λέμε, ίσως τότε να ξεθύμωνε λιγάκι και να ξεφουσκωνε το αερόστατο -'εγώ' (αν και έχουμε δει και αμετανόητες περιπτώσεις,πού την έκαναν για στρατόσφαιρα, παρ'όλες τις κακουχίες και τα χτυπήματα τής μοίρας).
Με άλλα λόγια: η ζωή είναι πολύ μικρή, για να είναι τόσο θυμωμένη. Άσε που στα κορίτσια δεν είναι πια καθόλου σέξυ ο τσαμπουκάς. Αυτό περνούσε τότε πού εκαίγαν τα σουτιέν τους κι αφήναν λυκότριχα. Και το χειρότερο; Αυτός ο douvroudjas, σε δέκα χρόνια, εκδηλώνεται ως υστερία και κατινιά (μακριά από εμάς, μαινάς, κι όπου αλλού θέλεις, ας πάς). Στάνταρ. Κι αυτή η επιδειξιομανία με τις cojones είναι επισης λίαν αντιαισθητική, ειδικά σε πολύ στενα παντελόνια ή κοντή φούστα. Τέλος, πέρα από το θέμα αισθητικής υπάρχει και κάτι άλλο: έκθεση στην έκθεση, Θα τα πάρεις και στο χέρι, μια ωραία πρωία. Κι αυτό, καραστάνταρ.


υ.γ.1: Άλλη φορά, να μην τη λές, εκεί που δε σε παίρνει. Ή μήπως, ποντάρεις στη σιωπη και την αξιοπρέπεια, πού στο manual σου είναι συνώνυμες με την υποχωρητικότητα, την αδυναμία και τα αστικά κατάλοιπα;
υ.γ.2: η απάντηση έρχεται πριν την ερώτηση (παραμένω πάντα πιστή οπαδός τού Όσκαρ τού Άγριου και τής 'Αμστελ: γιατί έτσι μάς αρέσει.


Wednesday, December 12, 2007

πεταμένα λεφτά

ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΒΑΤΟΥ

Το αγροτεμάχιο που επωλήθη για να ενοικιαστεί
βιαία πνοή
οι μετοχές των πλοίων αμετάβλητες
στον όρμο του αχανούς
ένα πανάκι που αγοράστηκε να περιμένει
τον κρίσιμο ούριο
κι όμως ετύλιξε το ιστίο του ναυαγού
παλιό κρασί που το πλαγιάσαμε σε κάβα
στου καπηλειού τη πτώχευση
ο μεθυσμένος πόθος μας για παλαβό καρφίτσωμα
των σταφυλιών σε δάσος δέντρων με κλαδιά

και περαιτέρω
αγορασμένοι συγγενείς σαν πουλημένοι φίλοι
χαλιά χειρός κεντήματα που αθλούνται στο ξεθώριασμα
μαζί και οι ανακαινίσεις τους (restaurations)
- ανακαινίσεις είπα? χρυσές δουλειές της καλλονής
σε βάρος της μελέτης
πούδρες εταίρες θέλγητρα καμώματα του δόλου
στα καταγώγια της αισθητικής
σε βάρος της αγάπης

και μια γυναίκα όλο τρελή
στον ύπνο λογικεύεται

χαλάλι όλα τα χρήματα -

οι άνθρωποί τους
πεταμένα λεφτά.


- Γιάννης Βαρβέρης , Πεταμένα λεφτά


An Argentine gaucho named Bruno
Said "sex is the one thing I do know.
Now, women are fine
And sheep are divine
But llamas are numero uno!"

Monday, December 10, 2007

ΙΚΕΑ



Aποφεύγετε την προστακτική και πολλώ μάλλον την ευκτική. Για το ευκταίο αποτέλεσμα, προτιμάται η υποτακτική. δεν απαιτείς, δεν επαιτείς, ούτε τα απολύτως θεμιτά και αυτονόητα. Γιατί είναι αυτονόητα για σένα, αλλά ενεργοποιούν δικαιολογημένους μηχανισμούς άμυνας που εκφράζονται άλλοτε με επιθέτικότητα και άλλοτε με άμεση απόσυρση, χωρίς αντικατάσταση με καινουργές μοντέλο, καταλυτικό και φιλικό προς το περιβάλλον. Απαραίτητη η προσαρμοστικότητα χαμελαίοντα στις εναλλαγές διάθεσης τού αντιπάλου δέους, για διαφορετικό χρωματάκι κάθε φορά, ανάλογα με την προσταγές τής μόδας που σχεδιάζει η ψυχολογία του (ενίοτε φοριέται και το εμπριμέ). Ιδανικά είναι τα αντανακλαστικά αιλουροειδούς, για άμεση ανταπόκριση σε ό,τι. Οι αντιστάσεις παρακαλούνται, να υποτονισθούν και να αναλογούν με εκείνες τής αρκούδας σε χειμέριο λήθαργο, για να μην εγείρονται ανασφάλειες από αντιδραστική κινητικότητα και ανεξέλεγκτη νευρικότητα. Προσοχή όμως, μην υποπέσετε σε χειμερία νάρκη, γιατί αυτή παρατηρείται στα ψυχρόαιμα και θα χαρακτηρισθείτε ως τέτοιο αμετάκλητα. Προπάντων, μην αντιστέκεσθε. Η στωικότητα, η υπομονή και η θετικότητα επιβραβεύονται ετησίως στα βραβεία 'Ωρύων' και σε βάθος χρόνου με σταθερότητα και αρμονία στη σχάση και στη σχέση. Αναπτύξτε την ευρηματικότητα ως προς τη διατήρηση τού ενδιαφέροντος σε υψηλά πάντα επίπεδα, διότι ελοχεύει η πλήξη σε κάθε γωνία και ως εκ τούτου, η δική σας λήξη. Η αναπνοή να είναι απαραιτήτως ελεγχόμενη και χαμηλών τόνων γιατί παρεξηγείται ως δυσανασχέτιση και η αντίληψη αυτή προκαλεί εντάσεις. Λέξη και έννοια-ταμπού: διάλογος, aka. υψηλά επιπεδα τοξικότητας με άμεση επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Αν ακολουθηθούν οι οδηγίες και εφαρμόζονται σταθερά, χωρίς παρεκκλίσεις, κερδίζετε τη χρυσή εγγύηση τού καταστήματος και από αναλώσιμο βοηθητικό έπιπλο προάγεσθε σε καναπέ-κρεβάτι, με προοπτικές μονιμοποίησης ως αναπόσπαστο τμήμα τής οικοσκευής.
καλή αποτυχία!


)

Sunday, December 09, 2007

mirage



υπάρχουν βιώματα φαντάσματα
άτοπα,
εκτός κοινόχρηστων χώρων,
στιγμές παράλληλων χρόνων,
χωρίς αυτόπτεις μάρτυρες και πειστήρια, άτοπα,

που άμα τη λήξει τους,

κανείς δεν είναι σε θέση να αποδείξει

ότι δεν ήταν γέννημα φαντασίας.

γιατί υπάρχουν και όνειρα, που μάς ξυπνάνε το πρωί,
πιο ζωντανά από την πραγματικότητα
.


οικο-

Με την ευκαιρία τής επίσκεψής μου στην Αθήνα τού Συντάγματος που άλλαξε(από το public) και το γεγονός ότι υπηρξα αυτόπτης μάρτυρας τής καταναλωτικής προεόρτιας υστερίας εις βάρος τών 5 διαδηλωτών, οι οποίοι θάφτηκαν μαζί με τα αιτήματά τους κάτω από τις σακούλες και τις συσκευασίες δώρων του public, τών notos galleries τού attica και άλλων πολυδύναμων καταναλωτικών παραδείσων. Αυτά είναι τώρα το περιβάλλον μας. Το άλλο, ας πρόσεχε.



η ΟΙΚΟλογία έχει το λόγο
η ΟΙΚΟνομία έχει το νόμο



Friday, December 07, 2007

DUNE



cinammon,
innuendo and rosemary,
thyme, chilli and thrill,
ajowan, saffron and spunk
ginger and wit with a twist,
turmeric, imagination and cardammon,
trust, nutmeg, and tarragon,
juniper, saffron and care,with a gentle touch of cLover.

s/he who
controls
the spice,
controls
the universe.

Thursday, December 06, 2007

#%$*%@#


Μη! Μην το πεις! Ευτυχώς, σε πρόλαβα.
Πρόσεχε, μην αφαιρεθείς ξανά, αφεθείς και το ξεστομίσεις, γιατί μετά θα είναι αργά. Ξέρεις, έχει συμβεί να τούς ξεφύγει κάποιων στον ύπνο τους και τούς έβαλε σε μεγάλους μπελάδες με το που άνοιξαν τα μάτια τους! Γι' αυτο, τα μάτια πρέπει να τα έχουμε ορθάνοιχτα και δεκατέσσερα, νυχθημερόν. Είναι άτιμο το υποσυνείδητο και η ανθρώπινη αδυναμία.
Γιατί το θέμα είναι, άπαξ και ειπωθεί, δεν ξελέγεται. Όποιος κάνει το ατόπημα μπαίνει σε οδοιπορικό μη αναστρέψιμο και άκρως επικίνδυνο. Μπορεί να σε πνίξει ο άλλος. Ή να τον πνίξεις εσύ. Μπορεί το βάρος τής ευθύνης να σάς καταπλακώσει και τους δυο. Κανένας καταστροφικός συνδυασμός δεν αποκλείεται. Η φράση αυτή ξεκίνησε σαν πανάρχαιο ξόρκι που κάποτε -όταν οι άνθρωποι σέβονταν τις αρχέγονες δυνάμεις τών λέξεων και πρόσεχαν τι έβγαινε από το στόμα τους- μπορούσε να μεταμορφώσει βάτραχους σε πρίγκηπες, να ζωντανέψει νεκρούς, να μετακινήσει βουνά και ν' ανοίξει επτασφράγιστες σπηλιές με θησαυρούς. Τώρα όμως, η δύναμή της έχει εκφυλιστεί γιατί δεν πιστεύουμε πια, όχι μόνο σε ξόρκια και μαγικά, αλλά ούτε καν στα ίδια μας τα λόγια. Έτσι, από εκεί που γιάτρευε πληγές, τώρα τις ανοίγει. Από εκεί πού ένωνε, τώρα χωρίζει. Λες τη φράση και ο άλλος, γίνεται αντίπαλος. Απειλείται, πανικοβάλλεται σα να είδε φάντασμα κι εξαφανίζεται κι ο ίδιος, γιατί δεν αντέχει το βάρος τής ευθύνης που συνεπάγεται το άκουσμά της. Ακόμα χειρότερη εκδοχή, όταν λες τη φράση και φεύγεις εσύ. Κι ο άλλος, θύμα εγκατάλειψης, καλείται να επιβιώσει από το έγκλημα εξ' αμελείας σου. Αυτό που κάποτε λειτουργούσε σαν αγιωτικό, τώρα λειτουργεί σαν κατάρα. Έγινε ταμπού. Kατάλαβες; Γι' αυτό αν περνάς καλά, πρόσεχε καλά τι θα πεις, αφού όλα μπορούν να αντατραπούν από τη μια στιγμή στην άλλη. Ακόμα κι αν το νιώθεις έντονα, μην το πεις. Πες κάτι άλλο, ανώδυνο, χωρίς παρενέργειες, πες 'σε θέλω', πες για τον καιρό.
Αλήθεια, πόσον καιρό επιβιώνεις χωρίς να το πεις και να στο πούνε;
σξαδξ

Tuesday, December 04, 2007



από το
πότε στο ποτέ σε χρόνο dt:



όταν η έντονη αγωνία καταργείται

με τη λήγουσα αμφιβολία.


ή


όταν ο φόβος για την ιδεά ενός αβίωτου γεγονότος ξεπερνιέται με το ίδιο το βίωμα, που άμεσα λυτρώνει από την ελπίδα, την επιθυμία και το άγνωστο.


Monday, December 03, 2007

fast supper

fast supper, by collectivist gallery



Μια ιδεά γεννά αυτόματα και την πιθανότητα αμέτρητων υποκειμενικών ερμηνειών της.
Η υποκειμενική ερμηνεία συνοδεύεται από ένα ιδεολογικό πλαίσιο που την τεκμηριώνει .
Tο ιδεολογικό πλαίσιο αποφασίζει για τη μεταμόρφωση ή τον εκφυλισμό τής αρχικής εκδοχής.
H μετάλλαξη τής αρχικής εκδοχής, ή η αντίδραση στον εκφυλισμό της γεννά πάντα τις επόμενες ιδεέςπου είναι τόσο πολλές, όσες και οι εννοιακές τους αποκκλίσεις.
.....Λερναία ιδέα....


diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna