Friday, November 30, 2007

Thursday, November 29, 2007

στοίχημα

ευγενής δημιουργία

επειδή γίνεται λόγος για την εγγενή ευγένεια,
αναφέρομαι και σε μια εγγενώς ευγενή δημιουργό και το ανάλογο έργο της, το οποίο παρακολουθώ.
Γιατί και στην τέχνη, ισχύουν ακριβώς τα ίδια.

secret
intimacy
inner bridge


3 έργα και η πρόσκληση από τη νέα της δουλειά με θέμα 'togetherness'.
Για τις λεπτομέρειες που δεν είναι εμφανείς και για περισσότερες πληροφορίες και απεικονήσεις τού έργου της, εδώ:

www.mirtademare-art.nl


Wednesday, November 28, 2007

homo perurbanus


η εγγενής ευγένεια είναι η υπέρτατη μορφή πρωτοπορίας.
Συγκρούεται μεμονωμένα με την πλειοψηφική και μαζική υπεροχή ενός συμπλέγματος από πρωτόγονο εγωκεντρισμό και ανασφάλεια - που ερμηνεύεται βολικά ως δυναμισμός και αποφασιστικότητα - χωρίς να φοβάται τις παρενέργειες, χωρίς να περιμένει τίποτα και με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση τής ακεραιότητας.
Γιατί ο σεβασμός τού άλλου ξεκινά πάντα από την αποδοχή και τον σεβασμό τού εαυτού. H εγγενής ευγένεια αναγνωρίζεται συχνά από την εκκωφαντική σιωπή που αφήνει πίσω της.

Tuesday, November 27, 2007

carpex cortex



Σάς ευχαριστούμε και σας συγχαίρουμε για την αποτυχία σας.
Χαλί έγινε, για να κρύβει από κάτω το δικό μας χάλι.
Δεν είμαστε εμείς, βλέπετε, για γενικές καθαρότητες και διαφάνειες. Αυτά Θέλουν τινάγματα, ξετινάγματα, απορρυπαντικά, απορριπτικά, λευκαντικά, λυτρωτικά, στιλπνωτικά, σιδέρωμα και τριβή πολλή, να ισιώνει η ψυχή και να ασπρίζει.
Λίγοι τη βγάζουν καθαρή.
Ολοι οι υπόλοιποι, σε μαγικά χαλιά.
Από κά
τω.


Monday, November 26, 2007

x-mas bazaar


Κάτι περίεργο γίνεται. Προχθές με πήραν τηλέφωνο να μού παραγγείλουν ουκρανές, τώρα λαμβάνω αυτό το e-mail (όχι πως έπαθα σοκ γιατί δεν ήξερα ότι γίνονται αυτά και άλλα τρισχειρότερα, αλλά η συγκυρία ήταν ενδιαφέρουσα):
Hello! Spring has finally come! (άσχετο) Romance is in the air! Beautiful and still single (!!!) Russian and Ukrainian women are eager to meet you and provide any service, even be housewives!They have placed their profiles at SingleRussianGirls waiting for your emails. Don't lose time and come get registered for FREE at (σχετική ιστοσελίδα)

Κάτι σαν τις νύφες που στέλνονταν καραβιές στην Αμερική, ε; Τότε όμως, οι γυναίκες υποτίθεται ότι δεν ήταν και σε πολύ μεγάλη υπόληψη. Δε λέω, πάντα ήταν ο καλύτερος φίλος τού ανθρώπου, αλλά να, άλλο 1900 κι άλλο 2007. Πριν εκατό και βάλε χρόνια, ούτε καν ψήφιζαν, ενώ τώρα γίνονται και πρωθυπουργοί. Όχι, ε; Καλά...
Κατάλαβες λέμε; Κατάλαβα, είπα. Δε θα ξαναρωτήσω.

Saturday, November 24, 2007

splatter me tender

είναι emo, goth, περνάνε σκουλαρίκια παντού, κάνουν body carving, ακούν 'bullet for my Valentine', όταν πήγαιναν νηπιαγωγείο έβλεπαν το καρτούν σπλάτερ 'happy tree friends', όπου κουνελάκια γίνονται κυμάς στο μίξερ, για να περάσουν στο αληθινό grinder τού 'Saw', πριν καν τούς έρθει περίοδος, ή βγάλουν τρίχες στο πρόσωπο. Το πρώτο τους βιβλίο χωρίς εικόνες δεν είναι το 'ένα παιδί μετράει τ'αστρα', αλλά το 'ιστορίες από την κρύπτη'. Το πρότυπο αγοριού για τα κορίτσια είναι ο Alex Evans, ένα όμορφο ανδρόγυνο με τρύπια χείλη και βαμμένα μάτια. Μάλλον και για τα αγόρια, το ίδιο πρότυπο ισχύει. Girls who love boys who dig boys who dig girls who love girls...whatevah...
Δε λέω. Και παλιότερα υπήρχαν παραμάνες στα χείλια, Sid Vicious, Boy George και Παρασκευές και 13. Απλώς τώρα, το φαινόμενο δεν είναι πια κοινωνικό, αντιδραστικό και μειωνοτικό, αλλά εντελώς εμπορικό και γενικευμένο.
Ίσως είναι και συμβατό με την εποχή. Αφού η ζωή η ίδια είναι σπλάτερ, γιατί να μην εξοικειώνονται και τα παιδιά με την ιδέα και να αναπτύσσουν τις απαραίτητες άμυνες, για να ανταπεξέλθουν ως ενήλικες. Κυνισμός; Μια χαρά. Είδατε κανένα πρόβατο να επιβάλλεται με την ειρηνιστική του φύση, ανάμεσα σε κοπάδι λύκων; Εμ...Έτσι λέω κι εγώ.

υ.γ. χθες βράδυ έλαβα ένα τηλεφώνημα στο κινητό μου (είχαν πάρει λάθος νούμερο και δεν ήταν φάρσα), όπου έλαβε χώρα ο παρακάτω διάλογος μεταξύ εμού και ενός άνετου τύπου 25-30 χρονών:
- καλησπέρα!
- καλησπέρα...
- Θα ήθελα να παραγγείλω δύο κορίτσια σε τιμή πακέτο για τον Άγιο Στέφανο, απόψε.
- Πώς τις θέλετε; (με έχει φάει η περιέργεια)
- Ε, τύπου...Ουκρανές. Τα γνωστά. Πόσο πάει και σε πόση ώρα θα έρθουν;
- Με το κιλό, βέβαια! Σε μισή ώρα θα'ναι εκεί.Αν αργήσουν πέντε λεπτά, έχετε κουπόνι για έξτρα κόλπα δωρεάν. Coka Cola θέλετε;


κατάλαβες; αν κατάλαβα...


Friday, November 23, 2007

topos


Α π ώ λ ε ι α - Ά ρ ν η σ η (χωρίς ενδιάμεσες στάσεις)



Α π ό λ η Α :
Τρέχεις στα αδιέξοδα σοκάκια της, σέρνοντας απ' το χέρι την απόγνωση, μικρό παιδί που δεν καταλαβαίνει.
Βουλιάζουν τα πόδια μέχρι το γόνατο σε κονιορτοποιημένες ενοχές και ανακατεύεσαι από τη δυσβάσταχτη οσμή τών στιβαγμένων μνημών, και των ληγμένων χαρών.
Αυτή η πόλη δεν έχει φανάρια, ούτε πεζούς. Πεζή είναι η ίδια.
Εδώ, δεν έχεις τύχη. Έχεις μόνο τείχη ψηλά που κρύβουν τις κοντές χαρές τις καθημερινές. Εδώ, λύπη το χρώμα και η μουσική. 
Και ξαφνικά, έτσι όπως περιπλανιέσαι, από πολύ μακριά νομίζεις ότι ακούς την ευχή σου να σε φωνάζει και τρέχεις να τη βρεις, αλλά αθέλά σου, τις Σειρήνες τού φόβου ακολουθείς που σού τάζουν λήθη κι άλλα ζαχαρωτά υποκατάστατα.
Έτσι, ναυαγός τού εαυτού σου, ξεβράζεσαι από τη δαιδαλώδη Α-πόλη-α σε έναν τεχνητό παράδεισο με συνθετικά δεθελώδεντρα, ελπίδες απάτητες και ήλιο αλογόνου σε αυτοσχέδιο ουράνιο θόλο θολό, από ανθεκτικό πλαστικό παντός καιρού, να μη δεις το φως το αληθινό, και αρχίσεις να θέλεις.
Αυτό το ερημονήσι τής εκούσιας εξορίας,Ά  ρ  ν η σ ι
δεν το λένε;


οmni



πάντα εκεί, όπως με θέλεις.
πάντα εκεί, όταν με θέλεις.
πάντα εκεί, ό,τι κι αν θέλεις.
πάντα εκεί, όσο με θέλεις.
και πάντα εδώ, για να με θέλω.

.

Wednesday, November 21, 2007

post-Kyoto

head or tail,
head or tail,
head or tail,
head or tail,
head or tail?

head. retail.
end of tale.

.


Tuesday, November 20, 2007

kyoto

京都


Πολλές φορές,
τα λόγια
φωνάζουν τόσο δυνατά,
που δεν ακούς τις
λέξεις

αρχετυπικά


ο πόνος προηγείται τού φόβου, ή ο φόβος, τού πόνου;

Sunday, November 18, 2007

μπελαμάνα, μπελαντόνα, ληγαδούρα, λιγούρα και χαλί-γκάλι.


ο δικός μου άνθρωπος-Bayer

Χαλί,μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σου.Στρώνεις μέχρι Συρία


Θυμάσαι που σού έλεγα χθες (στον ετεροθαλή αδερφό μου μιλάω που είναι από διαφορετική μητέρα και πατέρα) ότι μού λείπει ο σουρεαλισμός; Ότι θέλω αγελάδες πού πετάνε σε χαμηλές πτήσεις και τον Ζόλταρ να ζωντανεύει και να μού λέει το βιός μου σε εγκαταλελειμένο λούνα-παρκ; Ότι θέλω λίγο παραλογισμό, για να χαλαρώσω; Ε, σα να το 'λεγα τη στιγμή που οι συμπαντικές δυνάμεις έπαιζαν το παιχνίδι 'κάνε το καλό και ρίχτο στο ηλιακό (3ο πλανήτη από κέντρο)' και εισακούστηκα. Το ξυπνητήρι για πρώτη φορά δε χτύπησε. Τα φόρτωσε στο βιολογικό. Αργοπορημένη, πήρα το δρόμο για το μέρος όπου υπάρχει η μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε ασπιρίνες, μπελαμάνες,κολαρίνες (τώρα αυτό είναι σωστό πράγμα;), ληγαδούρες και λιγούρες σε ταπεράκια. Μόλις έφτασα, στο φυλάκειο τής εισόδου, ένας μαύρος λέλεκας με γκέτες μού έγνεψε με τη φτερούγα του να πάω δεξιά και μού κόλλησε ένα χαρτάκι στο μέτωπο που έγραφε ΚΕΠΑΛ, για να με αναγνωρίζουν και να μη με συλλάβουν ως ανηψιά τού Μπιν Λάντεν. Εγώ βέβαια, τίγκα το πορτ-μπαγκάζ με σκουντ, αλλά δεν μπήκαν στον κόπο να με ψάξουν. Αφού πάρκαρα έξω από ένα δάσος και παραλίγο να πατήσω με την όπισθεν την κοκκινοσκουφίτσα, που μάλλον είχε ψιλοχαθεί και φώναζε τη γιαγιά της, μπήκα σε ένα τεράστιο προαύλιο όπου αντίκρυσα το εξής θέαμα: μπλε-άσπρα ανθρωπάκια καπακωμένα με τεράστιες ασπιρίνες extra strength, περιτριγυρισμένα από άλλα πολύχρωμα σαν κι εμένα, να μπουκώνουν τα πρώτα με κεφτεδάκια και πίτες από τάπερ. Τώρα πάρε την εικόνα αυτή και φαντάσου την σε φράκταλς. Αυτό. Στο χώρο τούτο υπήρχαν και κάτι Μπαρμπα-Μπεν που σουλατσάριζαν, πάνω-κάτω, αλλά κανείς δεν τους έδινε σημασία γιατί άλλη χάρη έχει η πρασόπιτα και ο κολοκυθοκεφτές. Μέσα στο φρακταλόπεδο αναγνώρισα και το δικό μου άνθρωπο-Bayer και αφού κάναμε το παραδοσιακό χορευτικό νούμερο "έχω να σε δω μόνο δέκα μέρες, αλλά φέρομαι σα να μη σε έχω δει από την έκτη δημοτικού", μπήκαμε σε ένα τεράστιο δωμάτιο όπου γινόταν αγώνας κατς ανάμεσα σε έναν πίνακα τού Τσαρούχη και μια Μινωική τοιχογραφία (σημειώσατε χι). Αφού τα είδα όλα αυτά, μετά από 5 κεφτέδες, όρκους αγάπης με τον καπακωμένο μου και υποσχέσεις να βρεθούμε στην άλλη ζωή -τη φυσιολογική- πήρα το δρόμο τού γυρισμού μέσα από το Σχιστό. Που μόλις σήμερα κατάλαβα την ετυμολογική του σημασία. Είναι επειδή τα σκίζεις τα ιμάτια, παρέα με όλα σου τα διπλώματα και βγαίνεις από εκεί εντελώς 'σχίζο', γιατί τόσα πολλά χαλιά δεν έχεις ματαδεί. Την παθαίνεις την παράνοια, επειδή νομίζεις πως φρακτάλιασε η όρασή σου από την προηγούμενη εμπειρία και έχεις μεταλλαχθεί στη μύγα τού Κροόνενμπεργκ, αλλά στην ουσία, όλη η περιοχή μέχρι τη θάλασσα είναι φρακταλιασμένη από μόνη της. Τόσο χαλί, δεν έπρεπε! Χιλιόμετρα μιλάμε. Και όλα ίδια. Δεν ήξερα ότι ο Έλληνας το στρώνει τόσο πολύ. Ειλικρινά, έμεινα άφωνη. Να, μόλις τώρα ξαναβρήκα τη φωνή μου, αλλά ακούγεται σα να έχω ρουφήξει ήλιο και δε θα σε πάρω τηλέφωνο ακόμα. Σού λέω λοιπόν γραπτώς ότι σήμερα ένιωσα ίδια η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων και η Αλίκη στο ναυτικό μαζί, γιατί η ευχή μου έγινε πραγματικότητα. Μέχρι και αγελάδα με μαύρο γυαλί και σορτσάκι ειδα να πετά πάνω σε μπουχάρα-μαϊμού. Οσο για τον Ζόλταρ, αυτός βγαίνει βράδυ. Κατά τις εννιά τον περιμένω να μου 'ρθει για επίσκεψη. Πας στοίχημα;




Saturday, November 17, 2007

η τρίτη ανάσα




Μπήκε αθόρυβα από την κλειδαρότρυπα ασφαλείας. Το σπίτι το βρήκε με τη μία. Παλιά, κάθε φορά που πήγαινε εκεί, ήταν μισοκοιμισμένη στο κάθισμα τού συνοδηγού κι αυτός τη σκουντούσε απαλά, μόλις πάρκαρε το αυτοκίνητο. Αλλά και ξύπνια να 'ταν τότε, τώρα δε θα θυμόταν πλέον τη διαδρομή. Δε θυμάται πια. Έσβησαν όλες οι μνήμες. Έτσι γίνεται. Κι αν ποτέ μείνει κάτι που παρερμηνεύεται ως μνήμη, είναι το αποτύπωμα από ένα βίωμα τόσο σημαντικό που αφήνει τα σημάδια του παντού, ενσωματώνεται στο χώρο και το χρόνο, επηρεάζει τη μοριακή δομη τής ύλης. Αυτό όμως δεν είναι μνήμη. Η μνήμη ανήκει σε κάποιον, ενώ αυτό δεν ανήκει σε κανέναν πια. Είναι αυθύπαρκτο, έχει τη δική του οντότητα. Έτσι κι εδώ, στην περίπτωσή της, η διαδρομή ήταν σαν νεροτσουλήθρα πού την άδειασε στο κατώφλι του. Το έχει ξανακάνει αυτό. Μπαίνει σαν τον κλέφτη, χωρίς να την πάρει είδηση και τον χαζεύει να κάνει πράγματα που κάνει κανείς όταν είναι μόνος. Χαμογελάει όταν τον βλέπει να απλώνεται στην πολυθρόνα με τις πυτζάμες του και ξύνει τα αχαμνά του. Αυτός, που είναι πάντα τόσο συνειδητά χαριτωμένος και ευγενικός στις κινήσεις του μπροστά σε μια κυρία, αν ήξερε ότι τον βλέπει σε τέτοιες στιγμές θα έχωνε το κεφάλι του στο φούρνο. Ο δανδής της... Άλλες φορές λυπάται πολύ να τον βλέπει να ακουμπά το κεφάλι του στο ένα χέρι και να κάθεται σιωπηλός, ενώ εκείνη συντονίζεται με τις σκοτεινές του σκέψεις. Θα' θελε πολύ να τού πει να μην ανησυχεί για τη δουλειά και να μην έχει ανασφάλεια ότι δε θα μπορεί να πληρώνει τη διατροφή και το σχολείο τών παιδιών του. Αλλά παραμένει να τον κοιτάει. Αδύναμη για ο,τιδήποτε άλλο. Απόψε όμως, δεν τον βρήκε μόνο. Είχε παρέα.
Τής είχε μαγειρέψει, είχε στρώσει τραπέζι. Ήταν φανερό ότι με αυτή τη γυναίκα έκανε προσπάθεια. Και η αμηχανία του, υποδήλωνε ότι δεν επρόκειτο για περίπτωση τής μίας βραδυάς. Το κρασί ήταν απαραίτητο συστατικό για να πάει καλά αυτή η πρεμιέρα. Η αύρα τους από πρασινοκίτρινη, είχε αρχίσει να παίρνει μια πορτοκαλί αποχρωση και εκείνη χαιρόταν να βλέπει τις ενέργειές τους να χαλαρώνουν. Το σαλόνι είχε γεμίσει προοπτικές. Ήταν η πρώτη φορά από τότε που είχαν χωρίσει, που τον έβλεπε με άλλη γυναίκα.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο άνδρας πλησιάζει τη νέα γυναίκα και τήν παίρνει απαλά από το χέρι. Σηκώνονται από το τραπέζι και κάθονται στον καναπέ. Τα προκαταρτικά μιάς σκηνής που έχει παιχτεί και συνεχίζει να παίζεται με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, αμέτρητες φορές, εδώ και χιλιάδες χρόνια, σ' αυτόν τον πλανήτη. Ο άνδρας χαιδεύει με τα ακροδάκτυλα το πρόσωπο της και εκείνη τού φιλά με διακεκομμένα υγρά φιλιά, το χέρι. Τα πρόσωπα πλησιάζουν και έτσι όπως τα χείλη πάνε να ενωθούν, ακριβώς τη στιγμή πριν την κοινή αναπνοή, ένα ρεύμα περίεργο περνά ανάμεσα από τα μισάνοιχτα χείλη τους, σαν τρίτη ανάσα.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Καθώς τα χείλη πλησίαζαν, μπήκε αναμεσά τους και πήρε μια βαθειά εισπνοή τη μυρωδιά από τους δύο πόθους που ενώνονταν.
Τζούρα από ζωή.
Μακάρι να 'βγαζε κι εκείνη τη φωτογραφία πάνω από το πιάνο. Αυτό πρέπει να' ταν το σώμα της όταν είχε ένα. Αλλά δε θέλει να βλέπει αυτό που έφησε πίσω ανεπιστρεπτί.
Θα ξανάρθει. Να μυρίσει τα μαλλιά του, το σβέρκο του. Αυτές οι τζούρες είναι πού την κρατάνε εδώ ακόμα, αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς, όχι για πολύ. Αναπόφευκτα, η ενέργειά της σύντομα θα μετουσιωθεί σε μια άλλη μορφή και στη συνέχεια σε μια άλλη, εγκαταλείποντας σταδιακά εκέινη τη συμπτωματική τής ζωής , για να ενωθεί με τις κυριάρχες, σταθερές δυνάμεις που ενορχηστρώνουν το σύμπαν.
Αλλά η μεγάλη αγάπη είναι σαν τη βαρύτητα και δυσκολεύει κάποιες φορές την κοσμική διαδικασία.
Αυθαδιάζει στη φύση. Επιμένει. Κι ας σβήνονται οι μνήμες. Χαράζει, βλέπεις , το χωροχρόνο και σκουληκότρυπες σε αδειάζουν σ΄εκείνους που αγάπησες, σα νεροτσουλήθρες.
Εννοείται βέβαια πως αυτό δε συμβαίνει, παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις. Στην πλειοψηφεία, κλείνει το ηλεκτροχημικό εργοστάσιο και πέφτουν οι διακόπτες. Τέλος. Και ανακύκλωση μορίων.
Αλλιώς, θα γινόμασταν όλοι φαντάσματα.
Σαν εκείνη. Τής φωτογραφίας. Δύο χρόνια πάνε που έφυγε κι ακόμα εδώ τριγυρνάει, xωρίς να ξέρει γιατί.




Τη στιγμή που όλα έχουν τελειώσει.
Στη λήξη και στα πρόθυρα τής λήθης,
εκείνο το χέρι-ευχή που αγκαλιάζει την πράξη,
βουβός επίλογος χωρίς λόγια,
η επιβράβευση μιας άφεσης χωρίς προσμονή,
με μια ζέστη του γίνεται κινητήρια δύναμη τού κόσμου
-τού ίδιου κόσμου που έχεις με εμπειρική λογική καταψύξει,
για να επιζήσεις και να συνεχίσεις-
αποψύχει
τα μοναχικά πρωινά που επιζητούν να σού ανοίξουν τα μάτια,
με αποκρυσταλλοποιημένες απάτες και κρυστάλλινες αλήθειες.

Thursday, November 15, 2007

Pelutho (n.)



A south-American ball game. The balls are whacked against a brick wall with a stout wooden bat until the prisoner confesses.

Wednesday, November 14, 2007

αρ. πρ. 26381630/467






Σε απόλυτα νούμερα, το προσωρινό πώς υπολογίζεται;


Στο πέρίπου; Χονδρικά;
Καλά...ξέρω, πρέπει να την ελέγξω τόση ανυπομονεσία.
Ανωριμότης, εκ μέρους μου.
Ευχαριστώ για όλα και τού χρόνου, με υγεία.

Tuesday, November 13, 2007

πατάτες τηγανιτές (παραγγελιά paperflowers)














θέλω να γνωρίσω αυτό το άτομο, τώρα! Με έχει στείλει
αδιάβαστη!


Sunday, November 11, 2007

:)

Louise Bourgeois, portrait



365


νας χρόνος, με το πανωφόρι στην κρεμάστρα και τα υπόλοιπα στη φόρα. Λίγες πατάτες θέλω να ελπίζω, αλλά και αυτές, μέσα στο διαιτολόγιο τής έκθεσης είναι. Μαύρη ως επι το πλείστον, σε φωτεινό όμως φόντο, διατηρήθηκαν και οι ισορροπίες. Και ο αλγεσίδωρος έρωτας, πάντα κυρίαρχη δημιουργική έμπνευση μιάς ανεκπλήρωτης επιθυμίας-leitmotif.
Μια χαρά τα 'χε πει το άβαταρ.
Καλή διαίσθηση είχα όταν το επέλεγα.
Συνεχίζω.

Saturday, November 10, 2007

εντός εκτός (εντατικά μαθήματα)


εντός:
εκτός ελέγχου, σε εντατική απόγνωση - τι είχαμε, τι χάνουμε, τι ΔΕΝ - αφαίρεση προοπτικών, πολλαπλασιασμός φόβων, διαίρεση προθέσεων, μετάσταση σχεδίων -η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά πεθαίνει πάντα στα επείγοντα- μάτια προσευχές, στόματα τάματα, χέρια επικλήσεις, χέρια αναμονές, τσιγάρα που ανάβουν τσιγάρα, χαμόγελα που σβήνουν πίσω από πόρτες που κλείνουν, διάδρομοι διαδρομές και τερματισμοί σε χειρουργεία.
Εντός, οι άνθρωποι κρέμονται από ανθρώπους και προετοιμάζονται για χρόνο αόριστο, κλείνοντας, όπως-όπως, τετελεσμένα μέλλοντα.
 



εκτός:
εντός σχεδίου, τού χρόνου - πρώτα ο Θεός - θα πάμε μαζί ένα ταξίδι. Με αγαπάει άραγε αρκετά, Θα με θέλει και αύριο; Θα με πάρουν στη δουλειά; Σε πόσα χρόνια θά πάρω σύνταξη και πόσο; Θα μού φτάνουν τα λεφτά, ή θα μένω πάλι ταπί στη μέση τού μηνα; Ευφορία και Εφορία κάνουν τραμπάλα, τσογλάνια αδιέξοδα απειλούν περαστικούς και καβαλάνε ζωές χωρίς εισητήρια, οι προθέσεις και τα αφηρημένα - αν και διόλου ουσιαστικά - παίζουν ζάρια με τα μακροπρόθεσμα, τα διαγράμματα και τις υποσχέσεις, το εκπρόθεσμο παίρνει άδεια από τη σημαία- δε βαριέσαι κι αύριο μέρα είναι- και δώστου παρατάσεις και πλαστογραφημένα εξιτήρια, με το έτσι θέλω.
Εκτός, οι άνθρωποι κρεμάνε ανθρώπους και κακοποιούν τον ενεστώτα τους, καθ' έξιν και κατά συρροήν, κραδαίνοντάς του έναν αόριστο κι εξακολουθητικό μέλλοντα.



(οι φωτό, από Ευαγγελισμό, όπου απόψε εφημερεύει ο κολλητός μου στα επείγοντα)

Friday, November 09, 2007

Thursday, November 08, 2007

thank you, life




απ' εναντίας, έχει κάθε λόγο.

Wednesday, November 07, 2007

the falling ( 45 degrees, beta quadrant)


Ιδού λοιπόν ο λόγος πού επιλέγω τη σπέιρα με άξονα στις 45 μοίρες τού πρώτου ή τέταρτου τεταρτημορίου - με την προϋπόθεση πάντα να υπάρχει το 'επάνω' και το 'κάτω' και γενικότερα, ο προσανατολισμός και οι 3 διαστάσεις. Γιατί ανάλογα με τη θέση, η σπείρα, άλλες φορές είναι εφαλτήριο τής ανέλιξης κι' άλλες φορές, μαύρη τρύπα.

Μπαμπη-l-issues (cont.)



εγώ και η φίλη μου διασκεδάζουμε στο σαλόνι, περιμένοντας τον ΜΠΑΜΠΗ τον υδραυλικό, για να σταματήσει τη ΔΙΑΡΡΟΗ.

Tuesday, November 06, 2007

BABELiciousBABELissues






Sfx: φφφφφφφφστ, μπόϊνγκ!
-Λιόλιο ήρθες; Κάτσε να φας μαζί μας.
-Δυστυχώς θα πρέπει να κάτσω. Νόμιζα ότι με φωνάξατε για φαγητό.
-Ε, καλά, δεν πειράζει. Βάλε τότε, ένα πλυντήριο με χρωματιστά.
-Καταπληκτική ιδέα, πάντα ήξερα ότι αυτό θα το ανεβάσουμε στο Μπρόντγουεϊ.



Monday, November 05, 2007

πάνθεον




Κι αν γινόμουν ευρείας αποδοχής, τότε θα μού έκανες χώρο; θα με έκρινες πάλι με δύο μέτρα και δύο σταθμα, ή θα γινόμασταν βολικά, όλοι, ένα; Διαχειρίσου τον όγκο σου και παψε να με πλακώνεις. Και μη χρησιμοποιείς τις αντιλήψεις σου, ως ξόρκια για τις δικές μου.



Sunday, November 04, 2007

dna



Δεν είμαστε όλοι για όλους.
Μερικοί μοιάζουν με κάτι που μάς 
είναι συγγενές, οικείο και χαιρόμαστε.
Αλλά στην ουσιαστική επαφή,οι 'συγγενεις'
καλούμαστε να ταυτιστούμε με έναν άγνωστο Χ,
κατανοώντας τον επί τού συνόλου τών βιωμάτων του,
όπου το έτερο 'όλον' εκτιμάται σωστά,
μόνο αφαιρώντας πολλά ημέτερα εγώ,
που υπολογίζονται στη ρίζα τής χρυσής τομής
τής εγγενούς ευγένειας και τής ενσυναίσθησης.
Παλούκι αυτή η εξίσωση... 
Είπαμε, δεν είναι όλοι για όλους.


Saturday, November 03, 2007

ένοπλοι παίρνουν το μωρό μου!


Ήρθε η ώρα να σκίσει ο Κωστέτσος τις εσάρπες του. Tο μωρό μου ντύνεται στα άσπρα-bleu marin και βουτάει, για να προστατεύσει την πατρίδα, τις παραλίες της και τα beach club της. Να σε δω με τη στολή αυτή και μετά να κλειστώ σε γυναικών (μιλάμε για κοτζαμάντρα τώρα, ε;). Λοιπόν άκου, επειδή έχω κάνει (ναι, ναι) και τα τρια σώματα -μόνο τα ο.υ.κ και τα λ.ο.κ μού διέφυγαν- θέλω να σε ξεπροβοδίσω (καμια σχέση με βόδι εσύ, τσακάλι μου) με δύο τρεις χρήσιμες συμβουλές.
Κατ' αρχάς άσε το Ρίτσο, το Σεφέρη και το Λειβαδίτη σπίτι. Θα ανοίξεις επικίνδυνα θέματα με άγνωστες προεκτάσεις. Μέχρι εθνικά. Το πολύ-πολύ, για ώρα ανάγκης, πάρε μαζί σου την Κική (Δημουλά), αλλά ντύσε την με το εξώφυλλο τού 'Πρακτική έρευνα ανθρωποκτονιών', να σε σέβονται.
Πάρε το αϊ-ποντ, μα τον άη-Νικόλα, προστάτη τού σώματος, και φόρτωσέ το με τα δικά σου, αλλά μην το αφήνεις από εδώ κι από εκεί, γιατί θα καταλήξεις ν' ακούς μόνο Τερλέγκα και θα σε ψάχνω στο ΝΝΑ, τμήμα 'ψι'. Φόρτωσέ το με πολλά giga. tera, αν γίνεται. Αλλά μην παρασυρθείς στον κοιτώνα και μουρμουρίζεις την 'ηρωική' γιατί δε θέλω και να τη ζήσεις.
Αυτό με το σαπούνι, ποτέ! Ξέρω ότι είναι συμβουλή για τη φυλακή, αλλά κάλιο Παπουτσάνης και στο χέρι.
Μην τη ρίξεις στη σεροτονίνη τής σοκοφρέτας, γιατί βγάζει σπυράκια. Ενίσχυσέ τη με τις κατάλληλες φωτογραφίες που θα αποθηκεύσεις στο κινητό.
Ποτέ επίσης, αλλά ποτέ μη διορθώνεις τα ελληνικά τών πιλαφιών. π.χ. όταν σού λένε 'στη στροφή τού κύκλου θα δείτε μια τριήρης', εσύ θα το αντιμετωπίζεις σαν εντατικά αραμαϊκά.Νεκρή γλώσσα, αχρείαστη. Έχεις να ακούσεις πολλές άγνωστες λέξεις. Να είσαι ανοιχτός και να μην ψαρώνεις τον κόσμο με εκφράσεις τύπου 'εκ τών ων ουκ άνευ'. Να το προσέχεις αυτό ιδιαιτέρως.
Στο θάλαμο, απαραίτητα αξεσουάρ είναι ωτοασπίδες και μια μασκούλα οξυγόνου για τα τοξικά αέρια. Δεν είναι τίποτα. Απλά, δε θα κοιμάσαι μπρούμυτα.
Ξυπνητήρι με δόνηση απαραιτήτως, για να μη χάσεις το πρωινό πού περιλαμβάνεται στη διαμονή.
Σε περίπτωση κρίσης, αν ακούσεις λέξεις όπως, βραχονησίδα και υφαλοκρηπίδα μην τρομάξεις καθόλου. Τίποτα δε θα γίνει. Είναι στο curriculum, μάθημα 'κορμού'.
Αν θυμηθώ κάτι άλλο, θα το συμπληρώσω.
Να ξεχάσεις το νικ σου για λίγο, ένεκα θείου Σαμ. Μη μας πάρουν και για 'δάκτυλο'.
Α, πού'σαι! Κάνε μια γρήγορη εκπαίδευση γύρω από το ποδόσφαιρο και τα αυτοκίνητα. Θα σού φανεί χρήσιμη. Ο Ντέμης Νικολαϊδης δεν είναι ακαδημαϊκός και ο Ιαβέρης δεν είναι εκείνος από τους 'Αθλιους'. Στις γυναίκες και στα τεχνολογικά, δε σε φοβάμαι.


Αντιμετώπισε το ν-αυτιστικά το θέμα και θα περάσει πιο γρήγορα απ' όσο νομίζεις και φοβάσαι. Και κοίτα με τα πτυχία σου να κλείσεις καμιά θεσούλα γραφείου μετά την προπαίδευση, γιατί έχουμε σενάρια να γράψουμε!



Ordnung!








(art by Quino)

αφιερωμένο στο Γερμανό, λόγω τίτλου και συμπάθειας.

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna