Monday, April 30, 2007

Friday, April 27, 2007





- Μαμά, μην κλείνεις το φως. Φοβάμαι το σκοτάδι.
- Μη φοβάσαι πριγκιπισσούλα μου. Τα έξυπνα κορίτσια, τι κάνουν όταν φοβούνται, θυμάσαι;
- Σκέφτονται και σβήνουν το φόβο με τη σκέψη τους.
- Για σκέψου λοιπόν, τι είναι το σκοτάδι;
- Το σκοτάδι είναι 'όχι φως'.
- Κι όταν δεν υπάρχει φως, που πηγαίνουν όλα τα πράγματα γύρω μας;
- Πουθενά.
- Δηλαδή, δεν αλλάζει τίποτε άλλο, πέρα από αυτό που βλέπουμε;
- Ναι.
- Εκτός από τα μάτια τι άλλο έχουμε; Δεν έχουμε όλες τις άλλες τις αισθήσεις;
Το σκοτάδι είναι πολύ καλο γιατί βοηθά να εξασκήσουμε αυτές τις άλλες αισθήσεις και να τις ενώσουμε όλες μαζί σε κάτι πολύ-πολύ δυνατό, τόσο δυνατό,όσο και τα μάτια μας.
- Σαν το λύκο στην κοκκινοσκουφίτσα;
- Ναι, αλλά για καλό.
Ακούμε πιο προσεκτικά και ξεχωρίζουμε καλύτερα τους ήχους. Αγγίζουμε πιο καλά και νιώθουμε τα πάντα διαφορετικά, μυρίζουμε πιο βαθιά και απολαμβάνουμε περισσότερο τις μυρωδιές και το καλύτερο... φανταζόμαστε πιο πολλά. Γιατί το σκοτάδι είναι σαν ένα φύλλο
από το μπλοκ σου, έτοιμο να το ζωγραφίσεις με το μυαλό σου, μόνο που είναι μαύρο.
Δεν είναι υπέροχο αυτό;
- Είναι.
- Ζωγράφισε τα όνειρά σου στο σκοτάδι, αγάπη μου, και να δεις τι όμορφα που θα νιώσεις.
Βάλε τα δικά σου χρώματα και φτιάξε τις δικές σου ιστορίες, όπως εσύ τις θέλεις.
Το σκοτάδι είναι το άλλο μισό της μέρας, αγάπη μου. Η χώρα της φαντασίας.
Δεν το φοβόμαστε. Το αγαπάμε. Είναι η μισή μας ζωή.
Να κλείσω τώρα το φως, να ζωγραφίσεις;
- Ναι, κλείστο...
___________________________________________________________________

Γι αυτό, μη μου ρίχνεις κι άλλο φως, σε παρακαλώ. Δε βοηθάς.
Είναι από χρόνια που αγαπάω το σκοτάδι.

Thursday, April 26, 2007

2 old

Τους βλέπω συνέχεια στη γειτονιά μου
να περπατάνε αγκαζέ,
τους ηλικιωμένους,

(περίμενε. Μη βιάζεσαι)



έλεγα λοιπόν,
ότι τους βλέπω να κάνουν βόλτες αγκαζέ,
με νεαρές Βουλγάρες ή Ουκρανές,
που με το κεφάλι γυρισμένο από την άλλη μεριά,
(προσπαθώντας να εστιάσουν πέρα απ' τα σύνορα)
καπνίζουν αρειμανίως, ρουφώντας και ξεφυσώντας τον νταλκά τους
και να ατενίζουν πέρα από τα σύνορα.


Wednesday, April 25, 2007

braille

"This is the image of what you want to see"
(studs on canvas and acrylic paint, 70x100 cm)


and indeed, it is.
(αυτό το έργο το είχα αναρτήσει πριν καιρό για μια ώρα και στη συνέχεια το κατέβασα γιατί ένιωσα πως δεν είχε κάτι να μου δείξει ακόμα. 'Ηταν απλώς ένα Braille. Επειδή όπως κάθε πράγμα έχει τον καιρό του, σήμερα το έργο αυτό δικαιολογεί για ακόμη μια φορά, εκ νέου, το λόγο ύπαρξής του)
- ειδικά αφιερωμένο στην αρχική του έμπνευση -

Tuesday, April 24, 2007

εκ του αποτελέσματος



Κατ' ουσίαν είσαι Θετικό μυαλό.
Τον έχεις το συλλογισμό και ξέρεις και τις πράξεις.
Αλλά να, έτσι όπως καλπάζεις προς τη λύση,
παραβλέπεις μια αντιδιαστολή
και σου βγαίνει λάθος αποτέλεσμα.
Από υπερβάλλοντα ζήλο πέφτεις πάντα κάτω από τη βάση.
Και έτσι, το ρίχνεις στα θεωρητικά.
Σ' αυτά περνάς πάντα.

Monday, April 23, 2007

ένα πορτραίτο, δώρο για τη γιορτή σου.

Georgia o' Keefe, 'black hollyhock'


"ήξερες να δίνεσαι, αγάπη μου. Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια αν έχεις ολάκερη δοθεί"

-Τ. Λειβαδίτης

Sunday, April 22, 2007

εκ του μακρόθεν, ασφαλώς

ακρυλικά σε χαρτί 50x70 εκ.


Άκουσα ότι είσαι καλά!
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι.
Πετάω από χαρά.Αυτό ήθελα μόνο.
Από μικρή ήξερα ότι η αγάπη
μένει πάντα αλλού και μακριά.
Γι' αυτό, νά'σαι πάντα καλά. Εκεί.
Εδώ, εγώ,
να χαίρομαι.

Saturday, April 21, 2007

ασταθής ισορροπία (οne night stand)




Κεντρομόλος

-βαρύνουσα-

αναζητά

δυναμική

φυγόκεντρο

για περιστασιακή


στάση.









(με αφορμή το 'ονειροδρόμιο')

Thursday, April 19, 2007

'l'oeil cacodylate', Merlin Carpentermy eyes interrogated your eyes
indiscreetly.
seeking for one sorrow,
to justify my grief.

Monday, April 16, 2007

ΞΑΝΑΞΕΝΟΙ





και τώρα,
μετά από τις παρτίδες που ισοφαρίσατε,
και τις πατρίδες που μοιραστήκατε,
μετά
από τόσο σώμα, αίμα και ανάσες που αλληλοκεραστήκατε,
τώρα,
πίσω πάλι στον πληθυντικό.
Για τον καιρό, τη δουλειά, τα παιδιά.
Ξένοι ξανά.
Τη σήμερον βλέπεις, όλα γίνονται.
Κι ο χρόνος πάει όπισθεν
και μονόκεροι υπάρχουν.
Τους εκτρέφουν για τα κέρατά τους,
γιατί είναι, λέει, αφροδισιακά.


Καλά, εσύ πού ζεις;



Saturday, April 14, 2007

(μεγ)άλλα λόγια


Baby Jane (by r. stewart)

don't leave me hanging on the line

(παιδιά δεν το σηκώνει γιατί είναι με τον άλλο. Ρόμπα).I knew you when you had no one to talk to
(αναμνήσεις από τον σπηλιά με τον Ζοργκ, χωρίς ηλεκτρικό)
Now you're moving in high society

(γιώτ, Ίμπιζες και Ντουμπάι. Γιατί μ' εσένα μέχρι Κιούρκα να πήγε και αν)don't forget I know secrets about you
(δεν παίζεται! Και εκβιαστής το λάβερμπόυ)I used to think you were on my side
(κι εγώ, ακούω φωνές σαν την άλλη Jane, την Nταρκ)but now I'm no longer sure
(α, δηλαδή, παίζεται ακόμα η ιστορία! Υπάρχει ελpiss! #pesmasstokiafto)
I wish I knew what I know now before

(στερνή σου γνώση, κόσκινο...)When I give my heart again
(δώσε και κανα φράγκο την άλλη φορά. Είδες τώρα μεγαλεία η J )Ι know it's gonna last forever
(εσύ πάλι, στο μεγαλείο της ηλιθιότητας)No one tell me where or when
(ούτε η Μύριαμ κι ο Τζόσουα -που πήγαν αυτοι αλήθεια?-)I know it's gonna last forever
(μιλάμε για ηλίθιο και πανηλίθιο τσουζάμεν, δύο σε ένα )Baby Jane don't it make you feel sad
(Χύνει. Μαύρο δάκρυ)just when I thought that we were winning
(καμία όμως επαφή με την πραγματικότητα)You and I were so close in every way
(εκείνη στο Άλφα Κενταύρου κι εσύ εδώ. Ένα τσιγάρο δρόμος)don't time fly when you're loving and laughing
(αλλά διένυε μέρες Δία. Μεγάαααααααααααλες...)I've said goodbye so many times
(η επανάληψις ταύτη, χαρακτηριστικότατη της ιδιωτείας. Όχι? καλα...)the situation ain't all that new
( Έκλαμψη αυτογνωσίας και παντελής έλλειψη αιδούς. Έτερον γνώρισμα)Optimism's my best defense
(τι λέει ο λαός για το χαζό παιδί;)
I'll get through without you

(για 'κείνη ανησυχώ)When I give my heart again
(Άνοια;)I know it's gonna last forever
(ντιφάι φορέβερ, να ετοιμάζω το τηγάνι με διπλό πάτο για τη σωστή πρόσκρουση)No one tell me where or when
(διάβασε και κανα ζώδιο, λύσσαξες στον Σρτριντμπεργκ)I know it's gonna last forever
( θα τον βαρέσω λέμε και θα με πάνε αυτόφωρο)I won't be that dumb again
(νάτο πάλι! Έκλαμψη αυτογνωσίας νο.2)I know it's gotta last forever
(ξυπνά τον άλλο μου εαυτό, με τον π΄ρασινο εμετό)When I fall in love again
(κάτι σε προαγωγό)I know it's gonna last forever
($%^%$&%@)Baby Jane I've said all I want to say
(κι εκείνη φυσικά, δεν έχασε ούτε φωνήεν)go your own way
(τώρα, μάλιστα. Δώσε της πίσω το διαβατήριο)don't think twice about me
(όσο γι΄αυτό, καλέ μου άνθρωπε, μην ανησυχείς καθόλου.Βάζω χέρι στη φωτιά)Cause I've got ideas and plans of my own
(να μην πάρεις κανέναν άλλο στο λαιμό σου, πρόσεχε μόνο)so long darlin' I'll miss you believe me
(το τραβάει ο οργανισμός σου το φτύσιμο βλέπω)The lesson learned was so hard to swallow
(βγάλε κόλλα χαρτί και γράψε τ' όνομά σου)but I know that I'll survive
(Έκλεψες και τη συνάδελφο Gaynor.Δεν έπρεπε !)I'm gonna take a good look at myself and cry
(Μην αναλώνεσαι στην προσπάθεια. Μια ματιά αρκεί)When I give my heart again
(Πρόωρη άνοια. Κρίμα από το Θεό)I know it's gonna last forever
(μπλάβο παληκάρι μου, το' μαθες βλέπω το μάθημα)No one tell me where or when
(θα γίνω χυδαία)I know it's gonna last forever
(θηλυκός Χάνιμπαλ Λέκτορ, θα γίνω, λέμε)When I fall in love next time
(εγώ τώρα, μιλάμε, χτυπάω για φλέβα)I know it's gonna last forever
(τη βρήκα)won't be that dumb again
(θα αποφανθεί το CSI Ηalandri)know it'll last forever
(βρε μπας κι είναι καμιά υπερσύγχρονη μέθοδος βασανιστηριού; Tύφλα να'χει η σταγόνα...)


Friday, April 13, 2007

"η μεταμέλεια, λένε, φοράει ξυλοπάπουτσα" - Γ. Ρίτσος




Stand in rank! Fall out!
Thoughts, gather round this hearth of logic that I,
so painstakingly keep lit and alive. But now,
my thoughts, you are scaring me.
You have multiplied out of control, since I was in charge over my numbered and reliable 'reason-whys’.
Now, no longer in charge, I am outnumbered by thousands ‘don’t-know-hows’, each humming sense, all together screaming incoherence.
I dread the thought of thoughts rushing out in a stampede of wants, needs and longings, crushing the aligned ‘must dos’ of my still-life.
Stay in groups!
Do not turn against each other.
Make a decent exodus,
Make sense,
if you must storm out.
This is but a confined mind. There is so much space I could offer you. We used to feel comfortable with one another. Lists are always trained to fall in lines, follow orders. But now,
You are about to rush out. And I have no other place to gather you, my thoughts. And I chill at the eminent emptiness of yet another waiting presence.
Storming is on the way.
Flooding is on the way,
Drowning is on the way.
I am opening the hatch, now.
On the count of you,
I say,
I am opening the hatch.
On the way out, try not to kill each other.
Try not to kill me.
____________________________________________________________

Heart,
down there,




you recognise the drill.




make
place
for
the
debris.
Αs usual.

Thursday, April 12, 2007

politically correct

(paintings from latest exhibition at 'Christian Nagel' gallerie, Kologne)


Gang Zhao was born in Beijing, studied in Holland and New York and lives in the United States.
Mix one part japanese pattern, one part chinese propaganda and one part 'Neue Wilde', stir and serve immediately.
One of the most interesting 'cocktails' in the contemporary art world.
I' ll have one.


Tuesday, April 10, 2007




People who bite


the hand that feeds them


usually lick


the boot that kicks them.



-Eric Hoffer



- art by Nobuyoshi Araki

a chorus


Over the surging tides and the mountain kingdoms,

Over the pastoral valleys and the meadows,

Over the cities with their factory darkness,

Over the lands where peace is still a power,

Over all these and all this planet carries

A power broods, invisible monarch, a stranger

To some, but by many trusted. Man's a believer

Until corrupted. This huge trusted power

Is spirit. He moves in the muscle of the world,

In continual creation. He burns the tides, he shines

From the matchless skies. He is the day's surrender.

Recognize him in the eye of the angry tiger,

In the sign of a child stepping at last into sleep,

In whatever touches, graces and confesses,

In hopes fulfilled or forgotten, in promises

Kept, in the resignation of old men -

This spirit, this power, this holder together of space

Is about, is aware, is working in your breathing.

But most he is the need that shows in hunger

And in the tears shed in the lonely fastness.

And in sorrow after anger.


-Elizabeth Jennings

Saturday, April 07, 2007




Mary's Song

The Sunday lamb cracks in its fat.

The fat
Sacrifices its opacity....
A window, holy gold.

The fire makes it precious,
The same fire
Melting the tallow heretics,

Ousting the Jews.
Their thick palls float
Over the cicatrix of Poland, burnt-out

Germany.
They do not die.
Grey birds obsess my heart,

Mouth-ash, ash of eye.
They settle.
On the high
Precipice
That emptied one man into space
The ovens glowed like heavens, incandescent.
It is a heart,
This holocaust I walk in,
O golden child

the world will kill and eat.





- Sylvia Plath




Friday, April 06, 2007

Θαύματα



Ανοιχτοί, άδειοι οι δρόμοι. Κέντρο-Κηφισιά δέκα λεπτά. Θαύμα. Τα Requiem και τα 'κατά Ματθαίον Πάθη' κυλούν το ένα μετά το άλλο στα fm. Κι άλλο θαύμα. Αγγλίδα και στο ραντεβού της η βροχή. Μεγάλη Παρασκευή πάντα βρέχει, ένα περίεργο πράγμα... Τρίτο θαύμα μετράω. Γιατί σκοτείνιασε όσο έπρεπε και έγινε σύμμαχος ο ουρανός στις απαραίτητες και πολυπόθητες 'παύσεις'. Κοίτα πώς εμείς οι λίγοι, μείναμε κυρίαρχοι της πόλης και πώς αυτή φαντάζει θηλυκό, όλο σκέρτσο και τσαχπινιά - μεταμορφώθηκε ξαφνικά από εκείνο το αφιλόξενο που ήταν μέχρι χθες και τώρα σε κάθε στενό μας κλείνει το μάτι. Κι αυτό θαύμα δεν είναι;
Πάμε κι όπου μας βγάλει, να χαθούμε σε εξερευνήσεις-περιπλανήσεις, να σταθούμε σε γωνιές που δεν τις είχαμε προσέξει γιατί ήταν κρυμμένες πίσω από κόσμους, αυτοκίνητα, κούτες και κουτάκια και από τις εικόνες σε σκέψεις να οδηγηθούμε, για να κάνουμε τις απαραίτητες νοητές διαδρομές και αναδρομές, τα εαρινά μας ξεκαθαρίσματα. Και το βράδυ χαλαροί και ευτυχισμένα κουρασμένοι, να είμαστε έτοιμοι για ό,τι προκύψει. Μπορεί και τίποτα. Αυτό το άγιο 'τίποτα' των διακοπών κι αν είναι θαύμα... Τόσο γεμάτο καλοσύνες που είναι και που καμία σχέση δεν έχει με το μίζερο 'καθόλου'.
Γλυτώσαμε και το 5ωρο μποτιλιάρισμα στο Πέταλο, τελευταία στιγμή σαν από θαύμα.
Μικρά Μεγαλοβδομαδιάτικα θαύματα. Σε μια μέρα, τόσα καταμέτρησα.
Νά'το το 'Πέρασμα'...

Thursday, April 05, 2007

ΕΠΙ ΤΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΗΣ ΓΕΝΕΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΝΙΩΝ...

ΠΕΣάχ-βαχ...
Εξ απαλών ονύχων η αλλεργία

στις γενεοκτονίες κάθε είδους (ωοτόκου ή θηλαστικού),
στο Βαλκανικό έθιμο της καθ'εξιν και κατά συρροήν επιδεικτικής ανασκολόπησης,
στα βαμμένα κόκκινα αυγά, στις χαλκοΜΑΝΙΕΣ, στα τσουγκρίσματα, στις λαμπάδες μεταλλαγμένα χελωνονιντζάκια, στα λαμπαδιάσματα από
τα βαρελότα, που σου παίρνουν τη μισή φράντζα (όταν έχεις δικό σου τον Άγιο Σουλπίκιο, γιατί θα μπορούσε να'ταν και το μισό χέρι),
στην κατάνυξη και την αποχή που φαντασιώνονται καταχρήσεις και όργια τριγλυκεριδίων,
στις μαζικές, προδιατεταγμένες ελληνικές χαρές και χορούς
και τέλος, στην ιδέα της Ανάστασης (πάλι;!).
Προτιμώ την ιδέα της Ανάτασης και της Άνοιξης, σ'αυτή τη ζωή, μέσα από τη θεϊκή υπόσταση των μικρών, καθημερινών πραγμάτων.
Αυτά τα ολίγα, καθ' ημάς.Αλλά πάλι, περί ορέξεως, κοκορέτσι...


Tuesday, April 03, 2007

art by Wim Delvoye





Ό,τι λέγεται, χαράζεται σε πέτρα.
Όσα ξεχνάμε, γίνονται τοπίο.
Περιηγούμαι και αντικρύζω με δέος
τα μνημεία των ασήμαντων πραγμάτων.

Sunday, April 01, 2007

lobby



Until the wallpaper gives away its numerical pattern,
guests give away their reasons for staring,
cocktails give away the bartender,
and music gives away its tune.
Which means,not for long.
But, for that long,
I am waiting.
I wait,
as I,
go.


















diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna