Wednesday, March 28, 2007

nocturne




The days violate the nights.
Behind my shut shutters, no mystery lies.
I shield my thoughts from further oxidation.

In pitch-black, an enormous muteness gestates
the offspring of my self-impregnation.
In the dark, I compose with the barks and the cracks,
then direct all the wrongs into rights,
and in favour.
But,
at dawn, as
the light drags life out and then on,
I convulse and go fore into labor.
By now, I've befriended its pains;
I can mount every wave and then swallow it.
Everyday, I give birth to a sequent impasse.
The twin of a
yester stillborn.
A two-morrow.




εΡηΜΙΑ ηΡεΜΙΑ
στην αρχή και στην κατάληξη
όλη η διαφορά


Tuesday, March 27, 2007

Απορώ και σιχαίνομαι

Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ
ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΠΙΠΕΣ

Μείνατε ε;
Κι εγώ.
Ήταν το πρώτο πράγμα που αντίκρυσα, σήμερα το πρωί, βγάζοντας την κόρη μου για το σχολικό.
Γραμμένο με τεράστια μαύρα γράμματα στην πόρτα του γκαράζ μου.
Το είδε.
Έμαθε δια της βίας για τις πίπες κι ας μην είναι η ώρα της.
Έτσι αποφάσισαν κάποιοι καριόληδες που πέρναγαν απ' έξω και δεν τους έφτανε μόνο η ξένη περιουσία. Ήθελαν να μαυρίσουν και ψυχές.
Παιδικές.
Γιατί; Γιατί έτσι.
Έπρεπε να γίνουμε αποδέκτες της οργής τους, της ανικανοποίητης &αύλας τους και της παντελούς έλλειψης σεβασμού. Μπα. Είναι πολύ πιο πέρα απ' αυτό. Είναι πρωτόγονη επιθετικότητα και απίστευτη κακία.
Τη βλέπω στο δρόμο, στη δουλειά, στα γήπεδα στην τηλεόραση, στις υπηρεσίες, στα αλώνια με ακονισμένα δρεπάνια, στα σαλόνια με δηλητηριώδη γάντια, στις 'ανθρώπινες' σχέσεις.
Εκπλήσσομαι και απογοητεύομαι από τους ανθρώπους, σα να'ταν η πρώτη φορά, κάθε μέρα.
Δε βρίσκεις καταφύγιο πουθενά. Ούτε στο ίδιο σου το σπίτι.

Sunday, March 25, 2007




ubi solitudinem faciunt,
pacem appellant


Friday, March 23, 2007

foul play





αφού στο 'χα πει:

όχι θέατρο.

δε με έπειθε που δε με έπειθε το σκηνικό σου,
είδα και το παρασκήνιο...



(ειδικά αφιερωμένο σε όΛΟυς τους σκηνοθέτες της αλήθειας)

Thursday, March 22, 2007

7th art: take 7

'2046': for the power of love

'What the bleep do we know?': for the power of the mind

'the eternal sunshine of a spotless mind': for the power of memories

blade runner: for the power of self-preservation

space Odyssey 2001: for the power of imagination

Frida:
for the power of will


'me, you and everyone we know': for the power of poetry



(for pixie)

Sunday, March 18, 2007

the soul collector

divine dna - fractal art





Τους γονείς του κανείς δεν τους διαλέγει. Του τυχαίνουν. Και σ’ αυτό, εγώ ήμουν πολύ τυχερή.
Έκτοτε, πήρα διαζύγιο από την τύχη. Δεν της ξαναδόθηκα και δε μου ξαναδόθηκε. Η προσωπική μου πορεία έγινε ένα μακρύ, κοπιαστικό ταξίδι με απότερο σκοπό την περισυλλογή των άυλων, πολύτιμων συστατικών που θα συνέθεταν τον κόσμο μου.
Επέλεξα για σταυροφορία μου την αναζήτηση συγγενών ψυχών. Αυτό έχρισα ως Άγιο Δισκοπότηρο της δικής μου θρησκείας.
Η αναζήτηση έγινε περιπλάνηση και πολύ συχνά, παραπλάνηση.
Συνάντησα πέτρινους κήπους, ελκυστικούς λαβυρίνθους, παγωμένα παλάτια, ανθισμένα αδιέξοδα, πεσμένες γέφυρες, κινούμενη άμμο. Πλανεύτηκα σώμα με σώμα με διπρόσωπα ερπετά και έχασα το δρόμο μου ακολουθώντας ακέφαλους καβαλάρηδες.
Με φιλοξένησαν όμως για λίγο και ανθρώπινες οάσεις, που μου προσέφεραν απλόχερα τα απαραίτητα εφόδια, για να εφορμήσω με νέες δυνάμεις στο κατ’ εξοχήν αφιλόξενο τοπίο.
Σήμερα, δεν μπορώ να πω ότι έχω ολοκληρώσει την αναζήτηση –αυτή δεν τελειώνει ποτέ- αλλά βλέπω μακριά στον ορίζοντα το ‘σπίτι’ μου, το οποίο πλησιάζω σταθερά, συνοδευόμενη από έναν πολύ αξιόλογο ‘στρατό’, που με περιβάλλει συνεχώς και με κάνει να νιώθω ασφαλής και περήφανη για τις επιλογές μου.
Αυτό το αποτέλεσμα δεν έχει τίποτα να κάνει με την τύχη. Έκαψα τις αισθήσεις μου, για να το πετύχω.

ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ:



Αλ, ζωντάνεψες μέσ
α απ’ τα όνειρά μου. Τόσο καλά.
Νεκ, πιάστηκα πάνω σου όπως περνούσες ιριδίζοντας μέσα στο βαθύ μαύρο μου και με τράβηξες στην επιφάνεια.
J, συναντηθήκαμε στις πηγές της αθωότητας και έκτοτε πίνουμε από το ίδιο ποτήρι.
Fagioum, κλεφτήκαμε βράδυ, από ένα παραμύθι της γιαγιάς, για να γράψουμε τα δικά μας.
Γ, αγγιχτήκαμε στο καθοδικό ποτάμι των ψυχών και σαν σολομοί, κόντρα στο ρεύμα, πιάσαμε όχθη.
Sam, σε τράβηξα στο κέντρο μου, από την περίμετρο της ύπαρξης.
Αν, το mantra σου με οδήγησε στη θάλασσα της Ηρεμίας.
Sputnik, ανταλλάξαμε αναπνοές εκεί πάνω και μάθαμε να επιβιώνουμε σε κενό αέρος.
Ε, αναγνωρίσαμε η μια το είδωλο της άλλης, στη χώρα με τους καθρέφτες.
Α, η παρουσία σου ζέστανε και φώτισε τις αχανείς αίθουσες της αναμονής μου.
ΑΙ, διασταυρώσαμε τα πινέλα μας στο ατελιέ της Αλήθειας και ζωγραφίσαμε ό,τι βρέθηκε μπροστά μας.





(Αυτό το ποστ κλείνει έναν κύκλο και είναι αφιερωμένο σε όλους εσάς, που θεωρώ ‘δικούς’ μου. Σας αφιερώνω το 'Οne'των U2. Ξέρετε εσείς.
Για κάποιο χρόνο δε θα γράφω. Σε μερικά χρόνια να δούμε πόσοι από εσάς θα είστε εκτός λίστας. Η αναδρομή θα έχει πλάκα.
Θα γράφουν μόνο οι εικόνες, που όπως πάντα, τα λένε καλύτερα από μόνες τους).


Saturday, March 17, 2007

Wednesday, March 14, 2007

παιχνιδιού συνέχεια

Η αγάπη τους ήταν μια κόκκινη Ferrrari. Φανταχτερή και φευγαλέα. Μηδέν-τέρμα σε χρόνο dt.
Τα κυκλάμινα άνθισαν πρόωρα. Βιάστηκαν να στρώσουν το μωβ χαλί του αποχαιρετισμού. Ώρα να εγκαταλείψει την Πράγα που σκιαγράφησε με το μελαγχολικό της φως το σύντομο ράλι της παθιασμένης τους σχέσης.
Στην τελευταία κλειστή στροφή στις όχθες του Μολδάβα, πέταξε το διαμάντι που της είχε χαρίσει σε εντυπωσιακή συσκευασία υποσχέσεων.
Γιατί τα διαμάντια είναι παντοτινά και χαράζουν όλα τ' άλλα, που τερματίζουν σαν κόκκινες Ferrari με μηδέν-τέρμα σε χρόνο dt.



(στον hracker)

Thursday, March 08, 2007

(στη , που το ζήτησε)


Ύπνος μ' αγκάλιασε βαρύς κι έκλεισε μέσα του το μυστικό μου σαν επτασφράγιστος φάκελος. Και γεύτηκα σ'όνειρο, ζάχαρη να με ταϊζεις με το’να χέρι, για να πλανεύομαι και ξύδι να μου στάζεις με τ’ άλλο, για να ξυπνάω. Εκείνη η νύχτα, η στυγερή, ξημέρωμα πέταξε το στιλέτο της στη θάλασσα. Σ' έρημη παραλία.



Saturday, March 03, 2007


"ΕΜΑΘΑ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ"
(οι πράξεις της B. Krueger συναντούν τις λέξεις του Α. Ακριθάκη)

il postino (tiny post)




η ομορφιά κάποιων πραγμάτων,

βρίσκεται στην αναζήτησή της.


Thursday, March 01, 2007

LOVE AT FIRST SIGHT
(γιατί η χαρά είναι μισή χαρά, όταν δεν τη μοιράζεσαι)

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna