Thursday, December 28, 2006

Ζευγάρι γόβες, νούμερο 37




















Αυτό το ζευγάρι, νούμερο 37,
περπάτησε τους γονείς μου στο τελευταίο τους κατάλυμα,
με οδήγησε με αέρινες και σίγουρες δρασκελιές σ' ένα μεγάλο έρωτα
και με φυγάδεψε με επείγουσες, αόρατες πατημασιές,
μακριά του.
Με στένεψε σε αίθουσες αναμονής, συναντήσεις της υπομονής και αναμονές της προσμονής.
Με πήγε σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι, από χρόνο σε χρόνο.
Με συνόδευσε σε ερωτικούς προορισμούς και ερωτικές απογοητεύσεις,
αναγκαστικές πορείες και προδιαγεγραμμένες διαδρομές, διερευνητικούς περιπάτους και προσωπικές περιπλανήσεις.
Αυτό το ζευγάρι, νούμερο 37,
προσπέρασε καταστροφές, θανάτους, γέννες και γιορτές.
Περπάτησε δρόμους που μονοδρομήθηκαν, σπίτια που γκρεμίστηκαν, οικόπεδα που χτίστηκαν, στέκια που έκλεισαν.
Χόρεψε Πρωτοχρονιές, άντεξε χαλάζι και βροχές.
Διέσχισε όλες μου τις εποχές.
Από τότε που αγόρασα αυτό το ζευγάρι νούμερο 37,
τίποτα δεν είναι ίδιο,
παρά μόνο αυτό.
Απλά, δυο σόλες του έχω αλλάξει.

Friday, December 22, 2006

Καρδιά από πέτρα



Τούτη η πέτρα η στρογγυλεμένη,
η σμιλευτή και ζηλευτή,
πόσων αιώνων αγκαλιές
και θαλασσών τα χάδια 
δέχτηκε, για να γίνει καρδιά 
σαν τη δική μου.

Πoυ ούτε θυμάμαι πόσα χάδια 
και αγάπη στερήθηκε,
για να γίνει πέτρα.




Wednesday, December 20, 2006

ΓΟΥ'ΑΙΤ ΚΡΙΣΤΜΑΣ



Εικόνες αφιερωμένες στα χιόνα που δεν είδαμε και στις διακοπές που είναι ante portas, τις οποίες περιμένω πώς και τι, για να ξεκουραστώ, να ξεχάσω για λίγο το ξυπνητήρι και να διαβάσω κανένα βιβλίο (κι ας μην είναι μπροστά σε αναμμένο τζάκι ή ξυλόσομπα, όπως θα ήθελα ιδανικά, μέρες που 'ναι).
Άντε, Μέρη Κρίστμας αντ ε χάπι νιού γίαρ σε όλους!

Tuesday, December 19, 2006



Language is a virus from outer space.

And Ludwig (Wittgenstein) couldn't agree more.

Monday, December 18, 2006

Nr 8 by Jackson Pollock

Instinct has a priority to intelligence.

Imagination is intelligence with an erection.




INHIBITION IS A NAIL IN THE HEAD.

Saturday, December 16, 2006

WHO' S THAT GIRL?
















Την είδα για πρώτη φορά σε club της Βοστώνης να τραγουδά με τους Εurythmics. Φορούσε κοστούμι και είχε κοντοκουρεμένα καροτί μαλλιά. Τόσο όμορφη και εκφραστική, με υπέροχη, μελωδική φωνή, σου έκοβε την ανάσα με την απόκοσμη παρουσία της. Την είδα και πρόσφατα σε μια συνέντευξή της και τη θαύμασα πάλι. Χρόνια μετά την αποχώρησή της από το συγκρότημα που την έκανε διάσημη, με μια σημαντική σόλο καριέρα στο δυναμικό της και μια συγκροτημένη, ώριμη στάση που διασκεδάζει το πέρασμα των δεκαετιών, η Annie Lenox παραμένει ερωτική και always a lady. 'Ενας θηλυκός Peter Pan, ζωντανή απόδειξη ότι ο χρόνος σέβεται όσους σέβονται τον εαυτό τους.

Tuesday, December 12, 2006

Athens povera

Assemblage, museum installation, 'arte povera' by Sue Webster and Tim Noble
Assemblage, street installation, 'Athens povera' by Louis. Riankour

Αυτή την εικόνα, έξω τη συναντάς στα μουσεία, τις γκαλερί και τις μεγάλες εκθέσεις. Τα σκουπίδια είναι χύμα και σε κοινή θέα μόνο όταν υπηρετούν την τέχνη και την αισθητική των λίγων. Μπανάλ ολιγαρχία και αποστείρωση. Εδώ, το πράγμα είναι πολύ πιο εξελιγμένο. Η arte povera δε διαφεντεύεται από τους αδίστακτους και αλλαζόνες χορηγούς των εικαστικών δρώμενων, ούτε περιορίζεται σε κλειστούς, απαγορευτικούς για το ευρύ κοινό χώρους. Δεν αποτελεί ελιτίστική έκφραση. Είναι street art. H επιτομή του πλουραλιστικού εξπρεσιονισμού που αποτελεί δημιούργημα όλων, προσβάσιμο σε όλους. Η υπέρτατη δημιουργική έκφραση. Γι΄αυτό και δεν υπόκειται στη δικτατορία της λογοκρισίας και του εξωρραϊσμού. Είναι τέχνη ολοζώντανη, δυναμική και πέρα για πέρα αληθινή, που αγκαλιάζει όλες τις αισθήσεις και κυρίως την πιο αρχέγονη, την όσφρηση. Ποιά μορφή τέχνης μπορεί να το καταφέρει αυτό; Τι Tim Noble, Sue Webster, Jason Rhodes και όλοι αυτοί οι δήθεν. Εδώ, το assemblage το αληθινό. Και δε μαζεύεται...

(Μια τσάρκα με τα πόδια τόλμησα η καψερή το πρωί και με πήρε η μπόχα)


Thursday, December 07, 2006

Κεραυνοί και νεροδεσιές





Κεραυνός

Κεραυνοβόλος έρωτας υπάρχει, κεραυνοβόλα αγάπη δεν υπάρχει.
Η διαφορά είναι σπαθί, σύγχυση δεν μπορεί να γίνει, μόνο που ωσότου το καταλάβει κανείς περνάνε μερικές δεκαετίες. Στους ‘Καραμαζώφ’ κάποιος λέει όυι με την παρουσία της μια γυναίκα του διαπέρασε την καρδιά σαν σπαθί. Πράγματι, όλοι σπαθιασμένοι πάνε όταν ερωτευτούν. Είναι ζήτημα της στιγμής , σαν ανεξήγητη παρεξήγηση, λες και μέσα από την παρουσία δύο ανθρώπων συνεννοουνται και συνομιλούν δυνάμεις που δεν έχουν να κάνουν ντε και καλά με ανθρώπους. Γι’ αυτό συχνά ο κεραυνός μπορεί να κρατήσει μερικές ώρες, μερικές μέρες ή χρόνια. Πάντως ξεθυμαίνει. Ενώ στην αγάπη δεν υπάρχει τίποτα το ‘κεραυνοβόλο’. Τίποτα που να άπτεται του ερωτικού «πότε πρόλαβες;». Η δουλειά γίνεται μόνο με ψυχικά υλικά, θέλει χρόνο, πολύ χρόνο, πολλά εγώ στη σειρά (του ίδιου ανθρώπου), πάλι και πάλι, με νεροδεσιές, όπως θα έλεγε ο Πεντζίκης, με ψιθυριστά ξόρκια και ξύπνα κοιμήσου ανερμήνευτα. Όποιος αγαπά είναι άτυχος, όποιος ερωτεύεται ακόμα πιο άτυχος, μόνο ο άνθρωπος χωρίς ατυχία δεν πιάνει ποτέ του καλή ζαριά.
- Κ. Παπαγιώργης -


Aφιερωμένο στούς κεραυνούς που γίνονται νεροδεσιές με πολλά εγώ στη σειρά (του ίδιου ανθρώπου).

Wednesday, December 06, 2006

DANCING BAREFOOT





Privilege (set me free)

I see it all before me: the days of love and torment; the nights of rock-and-roll. I see it all before me. Sometimes my spirit's empty; don't have the will to go on. I wish someone would send me energy. Give me something. Give me something to give. Oh, God, give me something: a reason to live. My body is aching. Don't want sympathy. Come on. Come and love me. Come on. Set me free.S et me free. The Lord is my shepherd. I shall not want. He maketh me to lie down in green pastures. He leadeth me beside the still waters. He restoreth my soul. He leadeth me through the path of righteousness for His name's sake. Yeah, though I walk through the valley of the shadow of death, I will fear no evil, for Thou art with me. Hey, Lord, I'm waitin' for you. Oh, God, I'm waitin' for you; Waitin' to open Your ninety-eight wounds and be Thee, be Thee. Lead me, oh, lead me. Leave me something. Leave me something to live. Oh, God, give me something: a reason to live. I don't want no handout; no, not sympathy .Come on, come and love me. Come on, set me free. Set me freeSet me free . . . Oh, I'm so young, so goddamn young. Oh, I'm so young, so goddamn young. Oh, I'm so young, so goddamn. Set me free. In the presence of my enemies, Thou anointest my head with oil. My cup runneth over. Surely, goodness and mercy shall follow meall the days of my life. And I shall dwell in the house of the Lord forever. Ah, damn, goddamn, goddamn, goddamn! Here I am!

Babelogue

I havent fucked much with the past, but I've fucked plenty with the future. Over the skin of silk are scars from the splinters of stations and walls I've caressed. A stage is like each bolt of wood, like a log of Helen, is my pleasure. I would measure the success of a night by the way, by the way, by the amount of piss and seed I could exude over the columns that nestled the p.a. Some nights I'd surprise everybody by skipping off with a skirt of green net sewed over with flat metallic circles which dazzled and flashed. The lights were violet and white. I had an ornamental veil, but I couldn't bear to use it. When my hair was cropped, I craved covering, but now my hair itself is a veil, and the scalp inside is a scalp of a crazy and sleepy comanche lies beneath this netting of the skin. I wake up. I am lying peacefully. I am lying peacefully and my knees are open to the sun. I desire him, and he is absolutely ready to seize me. In heart I am a moslem; in heart I am an american. In heart I am moslem. In heart I'm an american artist, and I have no guilt. I seek pleasure. I seek the nerves under your skin. The narrow archway; the layers; the scroll of ancient lettuce. We worship the flaw, the belly, the belly, the mole on the belly of an exquisite whore who spares the child and spoils the rod. I have not sold myself to god.


Redondo beach

Raise the sky.We got to fly over the land, over the sea.Fate unwinds and if we die, souls arise.God, do not seize me please, till victory.Take arms. take aim. Be without shame. No one to bow to, to vow to, to blame. Legions of light, virtuous flight. ignite, excite. And you will see us coming, formation, through the sky. Film survives. Eyes cry. On the hill, hear us call through a realm of sound. Oh, oh-oh. Down and down. Down and round, oh, down and round. Round and round, oh, round and round. Rend the veil and we shall sail. The nail, the grail: thats all behind thee. In deed, in creed, the curve of our speed.And we believe that we will raise the sky.We got to fly over the land, over the sea. Fate unwinds and if we die, souls arise.God, do not seize me please, till victory. Late afternoon, dreaming hotel. We just had the quarrel that sent you away. I was looking for you, are you gone gone ? Called you on the phone, another dimension. Well, you never returned, oh you know what I mean. I went looking for you, are you gone, gone ? Down by the ocean it was so dismal. Women all standing with a shock on their faces. Sad description, oh I was looking for you. Everyone was singing, girl is washed up on Redondo beach and everyone is so sad. I was looking for you, are you gone gone ? Pretty little girl, everyone cried. She was the victim of sweet suicide. I went looking for you, are you gone gone ? Down by the ocean it was so dismal, women all standing with shock on their faces. Sad description, oh I was looking for you. Desk clerk told me girl was washed up. Was small, an angel with apple blonde hair, now. I went looking for you, are you gone gone ? Picked up my key, didn't reply. Went to my room, started to cry. You were small, an angel, are you gone gone? Down by the ocean it was so dismal. I was just standing with shock on my face. The hearse pulled away, and the girl that had died, it was you. You'll never return into my arms cause you were gone gone. Never return into my arms cause you were gone gone. Gone gone, gone gone.

Good-bye.

Patti Smith. The poet, the composer, the singer, the artist. The androgynous sensuality. The unique female muse in Mapplethorpe's art. Ever so bold and dignified. I have cried and sighed and thrived through her music and poetry. Always inspired and inspiring, SHE ROCKS.





art by Louise Bourgois
Human relationships. The dominant male , its extrovert nature and excertion of power, from the father to the lover. The female prolific nature and the on-going process of creation as a method of survival, symbolised in her work by the reoccuring motif of the mother-like spider and its webs (the indefinite spirals of self-cognition and self-healing).
The astute, conceptual art of Louise Bourgois is a unique demonstration of a longterm commitment (6 decades) to creativity. In 2001 she turned 90.


We
real cool.
We
left school.
We
lurk late.
We
strike straight.
We
sing sin.
We
thin gin.
We
jazz June.
We
die soon.

'We real cool', Gwendolyn Brooks


Saturday, December 02, 2006

Is all that we see or seem but a dream within a dream?




Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;

Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep- while I weep!

O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

'A dream within a dream' by Edgar Allan Poe

Friday, December 01, 2006

WHAT WE SEE IS NOT WHAT WE GET

tree trunks



eye (detail)
WHAT DO WE SEE? Is what we see what really is, or are we projecting on it the image of what we long to see? Maybe we are focusing on the part of the image that is compatible with our needs, disregarding the bigger picture? We think we see clearly, but are we really looking? Seeing is believing they say. In what?
'Trompe l' oeil' is the ruthless game of deception our heart plays with our head.
None wins.

diagnosis

My photo
i have nothing to declare, but a can of tuna